FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Sollicitatiegesprekken zijn sowieso drijfzand
published by , on 25/10/2018

Door Frederik Anseel (Professor bedrijfspsychologie aan King’s College London)

Hoeveel pingpongballetjes kunnen er in een vliegtuig? Hoelang zou het duren om elk raam in Londen te wassen? Waarom is een riooldeksel rond? Een kersverse lichting afgestudeerden bestormt enthousiast de arbeidsmarkt, waar ze vervolgens begroet worden met deze idiote vragen. Waarom toch?

Als u ooit bevend en blozend het antwoord schuldig moest blijven, kan ik u geruststellen: u bent niet alleen. Naar schatting twee op de drie sollicitanten worden ooit geconfronteerd met dergelijke vragen tijdens een sollicitatiegesprek. Niemand weet er goed weg mee, en dat lijkt de bedoeling.

We hebben het hier niet over de lokale bakker die een jobstudent eens grappig op de proef wil stellen. Nee, dergelijke vragen golden ooit als het verplichte toetredingsritueel bij topconsultingbedrijven als McKinsey & Company en Bain & Company, maar dergelijke brainteasers vind je overal, ook bij bekende bedrijven zoals Microsoft, Whole Foods, Kraft Heinz of Dell.

Het idee is dat je hiermee kan testen hoe een sollicitant snel complexe problemen kan oplossen. Vraag interviewers wat ze hopen te leren van zo’n vraag en ze zeggen dat het uiteindelijke antwoord niet belangrijk is. Ze zijn geïnteresseerd in het denkproces: benader je het probleem op een gestructureerde manier? Heb je creatieve invalshoeken? U ziet mij met mijn ogen rollen. Alsof zo’n interviewer überhaupt je denkproces kan analyseren. Wat een overmoed. Wat een onzin.

De andere doelstelling van zo’n vraag is de kandidaat wat onder druk te zetten om na te gaan hoe stressbestendig hij later in de job zal zijn. Het blijft niet bij idiote vragen. Kandidaten wordt gevraagd zichzelf voor te stellen door een zelf gecomponeerd lied te zingen, worden uitgenodigd voor een loopgesprek met de toevallig in blakende conditie verkerende CEO, of moeten mee met een manager naar de gym of het basketbalveld, waar al eens geniepig aan het truitje wordt getrokken.

Klinkt u dat als intimidatie of zelfs sadisme in de oren? Dat hebt u goed. Een recente studie van collega Scott Highhouse toont aan dat idiote vragen vooral gesteld worden door managers die hoog scoren op narcisme (‘Ik weet dat ik een speciaal persoon ben’) en sadisme (‘Ik kwets soms mensen voor mijn eigen plezier’).

Zo onschuldig zijn de idiote vragen dus niet. Ze zijn bedoeld om het machtsverschil tussen beide kanten van de tafel in de verf te zetten. Aan de ene kant de sollicitant, die schoorvoetend moet toegeven dat hij het antwoord op de vraag niet kent, want vaak is er geen juist antwoord. Aan de andere kant de interviewer, die zich ongehinderd als alwetend kan opstellen want hij meent dat hij het antwoord altijd al wist. Afschaffen die handel.

Google was een tijdje berucht voor idiote vragen tijdens sollicitatiegesprekken. Gelukkig had iemand het verstand eens grondig statistisch na te kijken wat het bedrijf daaruit leerde. Toenmalig hr-directeur Laszlo Bock vat het resultaat van dat onderzoek goed samen: ‘We stelden vast dat brainteasers een complete tijdverspilling zijn. Ze voorspellen helemaal niets. Ze maken alleen dat de interviewer zich wat slimmer voelt.’

U hebt misschien het gevoel dat u veel leert uit een sollicitatiegesprek en er de beste kandidaat mee kunt identificeren, maar uw buikgevoel

Sollicitatiegesprekken zijn sowieso drijfzand. U hebt misschien het gevoel dat u veel leert uit een interview en er de beste kandidaat mee kunt identificeren, maar uw buikgevoel bedriegt u. Om een beetje een degelijke voorspelling te maken van wie goed zal functioneren, moet u het bijna algoritmisch aanpakken. Elke kandidaat moet exact dezelfde jobrelevante vraag krijgen, op exact dezelfde manier geëvalueerd worden en de gewogen som van die scores geeft u wellicht de beste voorspelling. Maar ik weet, niemand houdt van dergelijke interviews.

Wat te doen als u een idiote vraag gesteld wordt in een interview? Speel het spel mee. Wraak wordt het best koud opgediend. Aan het eind van het gesprek krijgt u de kans zelf vragen te stellen over de functie of het bedrijf. Kaats de bal terug en vraag bijvoorbeeld ‘Wanneer hebt u laatst uw internetgeschiedenis gewist en waarom?’ U bent tenslotte ook benieuwd naar het ‘denkproces’ in het bedrijf.

(Dit artikel verscheen initieel op Tijd.be)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.