FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
The rise of the freelancers: digitale disruptie is niet het einde van werk, maar wel van klassieke werknemers-werkgeversrelatie
published by , on 27/06/2018

Door Romina Longo (Managing Director Batenborch Interim Management)

Het debat rond de impact van AI en digitalisering op de economie focust vandaag te veel op de nadelen en niet op de stappen die we moeten zetten om van de digitale disruptie een succes te maken. “Er zullen in België XX duizend jobs verloren gaan” of “Het valt allemaal wel nog mee, digitalisering creëert ook jobs”. De realiteit is dat beide stellingen juist én fout zijn. Ja, veel klassieke jobs zullen grotendeels verdwijnen. Ja, digitalisering creëert ook jobs, of beter: werkgelegenheid. Alleen zal die ‘werkgelegenheid’ er heel anders uitzien dan vandaag: meer en meer (grote) bedrijven zullen zelfs helemaal geen (vaste) werknemers hebben. Het grootste deel van de jobs zal op de langere termijn zeker kunnen worden gerobotiseerd. Maar is dat erg? Nee: de relatie tussen mensen en bedrijven gaat helemaal veranderen en daar moeten we de mensen én de bedrijven op voorbereiden.

Een bevraging van Deloitte bij 11 000 bedrijfsleiders leert ons dat maar 42% van de aanwezige ‘werknemers’ in loondienst is. Europa telt vandaag al 77 miljoen freelancers. Dat aantal blijft stijgen. De omzet van de interim-managementsector in Europa is hierdoor in tien jaar tijd meer dan verdubbeld. Dat zal alleen maar toenemen. De relatie tussen bedrijven en mensen zal de volgende twintig jaar helemaal veranderen. Van een vaste, arbeidscontractuele relatie zal bijna geen sprake meer zijn. Ik voorspel dat bedrijven meer een meer ‘platformen’ worden waar individuele freelancers zullen werken. Bedrijven zullen dus in constante dialoog gaan met brede groepen van zelfstandigen om na te gaan op welke manier beide partijen met elkaar matchen.

Bedrijven hebben dus minder en minder inhouse expertise nodig. Zelfs de meer complexe profielen zullen gerobotiseerd worden. Dat is niet erg, want door digitalisering zal iedereen zich zélf kunnen bedienen van de voordelen van nieuwe technologieën. Deze verschuiving zal zich op enorm grote schaal afspelen. Er zullen nieuwe producten en diensten worden gecreëerd die we ons vandaag niet eens kunnen voorstellen. Er komen kansen voor iedereen en ‘werk’ zal niet verdwijnen, in tegenstelling tot de verouderde verhouding tussen mensen en bedrijven. De grens tussen beide partijen zal meer en meer flou worden.

De HR-sector zal hier een cruciale rol in spelen: het aspect matchmaking – vandaag al cruciaal – zal nog belangrijker worden en de schaal zal exponentieel groeien. Om dit optimaal te managen zal ook de HR-sector digitaliseren. Vandaag is bijvoorbeeld de eerste selectie van medewerkers al perfect digitaal mogelijk. Dat zal alleen maar toenemen.

Niet alleen vanuit de HR-sector, maar ook vanuit onze samenleving moeten we mensen voorbereiden op deze volledig nieuwe arbeidsmarkt. Hoe zal het ‘menselijke’ aspect daarin zo goed mogelijk zijn plaats vinden? Het kan niet de bedoeling zijn dat de nieuwe opportuniteiten er enkel komen voor de happy few. Dat zeg ik niet enkel vanuit een moreel standpunt. Een maatschappelijke situatie waarbij een grote groep mensen uit de boot valt en niet over economische middelen beschikt, is gewoon onhoudbaar.

Inzetten op continue opleiding wordt cruciaal, want de jobs van vandaag zullen de volgende decennia misschien niet meer bestaan. HR-dienstverleners moeten dus meer en meer de rol van begeleiders op zich gaan nemen, maar ook de overheid moet zich meer bewust worden van de impact van de digitale disruptie.

Zo wordt het tijd dat diverse overheden écht gaan inzetten op continuous learning. Dat kan onder andere door meer in te zetten ‘learning agility’. Over de generaties heen moet men zich aan nieuwe, onbekende situaties leren aanpassen. Helaas komt dit nog te weinig aan bod in ons veel te klassieke onderwijs. Jongeren (maar evengoed ouderen) zouden ook op een veel flexibelere manier de kans moeten krijgen om van verschillende jobs, diensten en uitdagingen te proeven. Waarom laten we jongeren niet al vanaf de lagere school – op een niet-commerciële manier – in contact komen met bedrijven? Zo leren ze dat ze niet enkel consumenten, maar ook stakeholders zijn.

De samenwerking tussen bedrijven en onderwijsinstellingen kan over het algemeen veel beter. Bedrijven en scholen moeten structureel met elkaar in dialoog gaan. Allerlei vormen van stages en samenwerkingen moeten daarom kansen krijgen. Ik denk dan aan veel meer dan enkel technische stages: onderwijsinstellingen kunnen door een intense dialoog met bedrijven hun opleidingen veel meer up-to-date maken.

Kortom: de disruptieve digitalisatie komt eraan. Dat is niet erg, maar het zet wel ons hele model op zijn kop. Daar antwoorden op bieden, onder andere op vlak van opleiding, moet de focus zijn. Laten we ons dus niet blindstaren op de vermeende negatieve gevolgen.

(Deze blogpost  verscheen initieel op Trends.be)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.