FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Positieve discriminatie is een goede zaak
published by , on 15/01/2014

Door Saskia Van Uffelen (CEO van Bull Belux)

Volgens het consultancybedrijf Hay Group is het niet goed gesteld met de aanwezigheid van vrouwen in de raden van bestuur van de Belgische Bel 20-bedrijven. Met een aandeel van amper 12 procent scoort België een heel stuk lager dan het Europese gemiddelde van 21 procent. Gelukkig is er beterschap, want in 2012 lag het aandeel van de vrouwen nog maar op 6 procent. Beursgenoteerde bedrijven zijn bij wet verplicht te zorgen dat na een overgangsperiode minstens een derde van hun raad van bestuur bestaat uit vrouwen.

Ik ben een overtuigde voorstander van het opleggen van dergelijke quota. De doorstroming van vrouwen naar de top van bedrijven gaat nog altijd veel te traag. Een quotum is vooralsnog de enige maatregel die effectief voor veranderingen op het terrein zorgt, die de status quo kan doorbreken. Als je de evolutie niet op die manier bijstuurt, duurt het misschien nog eens honderd jaar voor mannen en vrouwen gelijk vertegenwoordigd zijn aan de top. Ik ben ervan overtuigd dat positieve discriminatie een goede zaak is. Dat geldt voor de raden van bestuur maar ook voor de directie.

Vijf kinderen

Ik heb zelf aan den lijve ondervonden dat het voor een vrouw knokken is in de mannenwereld van de IT. Toen ik in deze sector aan de slag ging, werd de bijdrage van vrouwen absoluut niet naar waarde geschat. Bij elke promotie moest ik mezelf opnieuw bewijzen. Een vrouw krijgt altijd lastige vragen over haar competenties, opleiding en ervaring, terwijl het voor een man kan volstaan te werken vanuit zijn netwerk. Vandaag is er te weinig diversiteit aan de top en zijn er dus te weinig vrouwelijke rolmodellen. En dat zorgt weer voor een moeilijkere doorstroming naar boven. Een vicieuze cirkel dus.

De zorg voor het gezin hoeft geen beperking te zijn voor vrouwen die het willen maken aan de top. Zij die beweren dat een carrière en een gezin niet samengaan, dwalen. En het is beledigend voor vrouwen met kinderen die wél een topfunctie bekleden. Alsof wij naast het werk geen gezin zouden kunnen onderhouden. Ik heb zelf vijf kinderen, maar met het nodige organisatietalent hoeft je carrière niet stil te vallen door de afwezigheden die nu eenmaal bij zwangerschappen en geboortes horen. En voor diegenen die nog twijfelen: wat dan met mannen die verantwoordelijkheden willen of moeten opnemen voor de kinderen? Kunnen zij dan in de toekomst geen carrière meer maken? Neen toch. Laat ons maar toegeven dat het een maatschappelijke verschuiving is eerder dan een debat rond gender.

 Iedere persoon moet zijn eigen balans opmaken en de grenzen bewaken. Ik ben vaak ‘s avonds met het werk bezig, maar voor mijn gezinsleven zijn vrijdagavond en het weekend heilig. Als je toelaat dat het werk die grenzen overschrijdt, dan begeef je je op een gevaarlijk pad. Pas op, ik ben niet perfect. Ik maak ook fouten. Het komt er vooral op aan realistische doelen af te spreken met jezelf. Drie keer per week fitnessen, dat is nu eenmaal niet te combineren met mijn job. Dus moet ik dat ook niet proberen na te streven.

Vrouwen met talent

Je hoort vaak dat er gewoon te weinig vrouwen zijn met de juiste competenties voor bestuursmandaten. Daar ben ik het niet mee eens. Ik ben actief bij Women on Board, een platform dat het beschikbare vrouwelijk talent in leidinggevende functies groepeert. Via dit platform willen we aantonen dat er wel degelijk vrouwelijk managementtalent aanwezig is. Bovendien moet iedereen, bij het zoeken naar geschikte kandidaten, dringend buiten het kader durven denken. Het kan een enorme verrijking zijn om voor bijvoorbeeld een bedrijf in de transportsector een bestuurskandidaat te selecteren die geen ervaring heeft met die sector. Die persoon zal de situatie vanuit een heel andere hoek bekijken. Vandaag merk ik dat die kruisbestuiving nog aanzien wordt als ‘not done’.

Tot slot: waarom vrouwelijke bestuurders belangrijk zijn? Omdat ze andere accenten leggen dan hun mannelijke collega’s, laten we daar niet flauw over doen. Ik heb er vorig jaar voor gepleit om op de werkvloer alerter te zijn om stress te detecteren. Dat zie ik een mannelijke bestuurder nog niet meteen doen. Vrouwen beseffen misschien meer dat we als onderneming, om bedrijfsresultaten te halen, onze belangrijkste ‘assets’ moeten koesteren, en dat zijn de mensen van vlees en bloed. Als we willen vermijden dat de werkende generaties zich leeggeperst voelen, vergt dat een mentaliteitswijziging van de hele samenleving.

(Deze tekst verscheen eerder in Jobat)

 

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.