FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Vadertje Staat moet een passend fiscaal kader voor topsalarissen uitwerken
published by , on 15/04/2013

Door Xavier Baeten (hoogleraar Management Practice aan de Vlerick Business School)

De Belgische staat stuurt het verloningsbeleid van Belgacom terug naar af. Interessante buitenlandse evoluties over topverloningen gaan aan België voorbij, omdat een aangepast fiscaal kader ontbreekt. Vadertje Staat kan dan wel terugfluiten, maar hij draagt ook een verantwoordelijkheid.

Wat woensdag bij Belgacom plaatsvond, is opmerkelijk. De Belgische staat, goed voor meer dan de helft van de aandelen, heeft het remuneratieverslag niet goedgekeurd. De wet verplicht beursgenoteerde ondernemingen een remuneratieverslag op te maken én ter goedkeuring voor te leggen aan de algemene vergadering. De juridische implicaties zijn beperkt, maar als symboliek kan het natuurlijk wel tellen.

Het toont de bijzondere situatie aan waarin Belgacom zich bevindt. Het is een overheidsbedrijf, met zijn eigen wetmatigheden, ook naar voorbeeldfunctie en politieke gevoeligheden toe. Maar laat ons niet vergeten dat Belgacom zich ook beweegt in een open markt in een (hyper)competitieve omgeving. Bovendien, ook al bezit de overheid de meerderheid van de aandelen, wordt meer dan 40 procent van de aandelen verhandeld op de beurs. En die heeft ook weer haar wetmatigheden. Voor een dergelijk bedrijf een remuneratiebeleid op poten zetten is verre van eenvoudig.

Is de remuneratie van het Belgacom-topmanagement buitensporig? Als we de remuneratie van Didier Bellens vergelijken met wat geldt bij de andere Bel20-bedrijven, stellen we vast dat hem in 2011 2.125.000 euro werd toegekend (basissalaris, variabele remuneratie en aandelenopties). De mediaan (middelste waarneming) voor de Bel20 was 2.010.000 euro. Bellens verdiende dus 6 procent meer dan de gemiddelde CEO van een groot beursgenoteerd Belgisch bedrijf. Dat is niet meteen excessief.

Kwaliteit en loyauteit

En er is het verwijt dat riante aandelenplannen worden toegekend. Maar opnieuw moeten we vaststellen dat dat niet het geval is. Didier Bellens ontving in 2011 een pakket ter waarde van 470.000 euro, terwijl de mediaan bij de grote beursgenoteerde bedrijven 410.000 euro bedroeg.

Bovendien stellen we vast dat de variabele remuneratie van het topmanagement van Belgacom niet alleen bepaald wordt door het financieel resultaat (kasstroom), maar ook door de kwaliteit van de service aan de klant én door de loyauteit van de werknemer. Die criteria zijn nog geen gemeengoed. Belgacom loopt voorop.

Wil dat zeggen dat het allemaal rozengeur en maneschijn is? Absoluut niet. Maar eerder dan Belgacom aan de schandpaal te nagelen, moeten we de manier van denken over en werken rond topsalarissen in vraag durven te stellen. Dat staat los van Belgacom.

Concreet is er het allesoverheersende belang van de grootte van een bedrijf voor de bepaling van de topsalarissen. Waar het mediaansalaris van een CEO van een Bel20-bedrijf in 2011, zoals reeds aangegeven, 2.010.000 euro bedraagt, daalt dat zienderogen naarmate we afdalen naar de BelMid (635.000 euro) en de BelSmall (460.000 euro).

Dat is een grote kloof. Maar die is er ook in het buitenland. Vraag is echter of die elasticiteit niet te groot is. We moeten dus de afstemming op de markt (ook wel benchmarking genoemd) onder de loupe durven te nemen.

Prestaties bedrijf

Een interessante evolutie in het buitenland bestaat erin de uitoefening van aandelen of aandelenopties niet alleen te laten afhangen van het verstrijken van een bepaalde periode, maar ook van de prestaties van het bedrijf tegenover een korf van andere bedrijven. Zo wordt het mogelijk dat men slechts recht heeft op 25 procent van de oorspronkelijk toegekende aandelen, omdat het bedrijf zich in of net onder de middenmoot bevindt.

Een andere trend is dat de toekenning van aandelen populairder wordt dan die van aandelenopties. Aandelenopties kunnen aanleiding geven tot het nemen van meer risico’s, omdat ze een groter opwaarts potentieel hebben dan gewone aandelen.

Waarom komen beide praktijken dan zo weinig voor in België? Omdat het fiscaal kader voor het toekennen van aandelen duidelijk minder gunstig is dan voor aandelenopties. Bovendien moet de belasting op aandelenopties meteen betaald worden. Dat is ook niet meteen stimulerend voor het inbouwen van extra voorwaarden.

Een passend en eigentijds fiscaal klimaat met betrekking tot topsalarissen kan leiden tot het juiste gedrag en tot de juiste systemen. Is dat niet ook een verantwoordelijkheid van datzelfde Vadertje Staat?

(Deze vrije tribune verscheen oorspronkelijk in De Tijd)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.