Er is geen ontkomen aan. Op termijn zullen vrouwen mannen overvleugelen op de arbeidsmarkt. Twaalf jaar geleden bedroeg de mannelijke werkloosheidsgraad in Vlaanderen 5,4 procent. Vrouwen klokten af op het dubbele (10,1%). Sindsdien is de kloof systematisch verkleind. Nu ligt de werkloosheid bij vrouwen nog slechts een fractie boven deze van de mannen (respectievelijk 6,8% en 6,1%).

Het is een kwestie van tijd vooraleer de vrouwelijke werkloosheidsgraad onder deze van mannen zal duiken. Overigens zijn er in Vlaanderen sinds de crisis al meer werkloze mannen (52%) dan vrouwen. In 1999 bedroeg het aandeel werkloze mannen slechts 42 procent. Vlaanderen is in deze niet eens een voorloper in Europa. In maar liefst 14 van de 27 landen van de Unie ligt de vrouwelijke werkloosheidsgraad nu al lager dan de mannelijke. Het zijn vooral de Zuid-Europese landen waar de vrouwen relatief meer werkloos zijn dan mannen. Maar zelfs in die traditionele landen nemen de verschillen snel af. Griekenland is een
uitzondering.

Daar zijn vrouwen bijna dubbel zoveel werkloos dan mannen (13% vs. 7%). De redenen waarom vrouwen aan hun onverbiddelijke arbeidsmarktopmars bezig zijn, zijn bekend. Het ligt vooreerst aan de vrouwen zelf die harder werken en betere studieresultaten halen. Er studeren meer hooggeschoolde vrouwen dan mannen af. Aan de onderkant verlaten meer mannen dan vrouwen de school zonder enig diploma. Daarnaast spelen de sectorale ontwikkelingen ook in hun voordeel met de ontwikkeling van de diensteneconomie en de teruggang van de industriële
sector.

Laatste brandhaarden

De arbeidsmarkt heeft zich ook goed aangepast aan de vrouwelijke instroom. Vlaanderen en België doen het op dit punt een stuk beter dan gemiddeld (deeltijdarbeid, glijdende uren, tijdskrediet, kindercrèches, thuiswerk).

Dit kwam vorige week nog eens onrechtstreeks tot uiting toen uit een internationale studie van de Amerikaanse hulporganisatie Save the Children bleek dat België het op zeven na
beste land voor moeders is. De groeiende impact van vrouwen op de arbeidsmarkt uit zich op verschillende wijzen. Zo is de typisch mannelijke loopbaan, waarbij na het verlaten van de school voltijds wordt gewerkt
tot het pensioen, verdrongen door het vrouwelijk model waarbij een loopbaan soms wordt onderbroken en
soms minder uren per dag of per week worden gewerkt. Meer en meer mannen nemen dit model over.

Is de strijd daarmee gestreden? Uiteraard niet. Zo blijven Raden van Bestuur grotendeels mannenbolwerken. Maar ook met deze laatste brandhaarden van mannelijk verzet zal het vrouwelijk
arbeidsmarktleger op termijn komaf maken. Mannen moeten zich op dit punt weinig illusies maken.