FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Opel als kantelmoment
published by , on 18/07/2010

Dat er in het kader van de herstructurering van Opel een beroep zou worden gedaan op het systeem van brugpensioen is uiteraard geen verrassing. Zolang het systeem bestaat, zullen bedrijven er in diverse vormen gebruik van maken. Sociale partners zullen, zolang het systeem bestaat, elkaar de verantwoordelijkheid hiervoor blijven toeschuiven.

Vakbonden laten niet na op te merken dat het uiteindelijk altijd de werkgever is die de werknemer moet ontslaan. Ze vertellen er niet bij dat ze heel dikwijls de werkgever zwaar onder druk zetten om over te gaan tot ontslag, zodat de betrokken werknemer kan ‘genieten’ van het brugpensioen.

Omgekeerd schuiven ook werkgevers graag de verantwoordelijkheid af op de vakbonden om zich te ontdoen van 50-plussers. De collectieve verontwaardiging is dus gedeeltelijk hypocriet. Wie dit soort toestanden wil vermijden, moet het brugpensioen als systeem gewoon afschaffen, iets wat de meeste landen trouwens al hebben gedaan.

Nieuwe vacatures

Dat de huidige minister van Werk, Joelle Milquet, het nodig vond om onder de huidige omstandigheden op de arbeidsmarkt de minimumleeftijd nog eens van 52 naar 50 jaar te verlagen, omdat daardoor veel meer arbeiders in het systeem kunnen stappen, is echter wel een duidelijk verkeerd signaal.

Hoewel de vakbonden het regelmatig anders hebben laten uitschijnen, is de arbeidsmarkt sinds het uitbreken van de crisis nooit helemaal opgedroogd. Zelfs op het dieptepunt kreeg de VDAB nog 15.000 nieuwe vacatures per maand binnen en stonden er minstens 32.000 banen open.

Het dieptepunt van de crisis op de arbeidsmarkt is intussen alweer een hele tijd voorbij. Sinds november vorig jaar is het aantal openstaande vacatures bij de VDAB opnieuw aan het stijgen. Het aantal beschikbare werkzoekenden per openstaande vacature ligt op dit ogenblik alweer onder de vijf. Als de economie nog wat aantrekt, kunnen we zeer gemakkelijk voorspellen dat de arbeidsmarkt in Vlaanderen met een enorme schaarste zal geconfronteerd worden.

Deze informatie is bij onze beleidsmakers zeker bekend. Dat ze er in deze omstandigheden toch voor kiezen om de deur van het brugpensioen helemaal open te zetten, is gewoon hallucinant. Blijkbaar willen sommigen, nu het nog kan, de achterban voor de laatste keer royaal bedienen. Milquet doet dus net het omgekeerde van wat ze zou moeten doen.

Tegenover de steeds meer oprukkende schaarste is slechts één oplossing mogelijk. We moeten de beschikbare pool aan arbeidskrachten sterk vergroten. Dit is een heel moeilijke opdracht. Zelfs indien alle werklozen een baan zouden vinden (sowieso een onmogelijke opdracht) zou Vlaanderen de werkzaamheidsnorm van 70 procent niet halen. Dit kan enkel als ook niet-actieven (zij die niet werken maar ook niet ingeschreven zijn bij de VDAB) naar de arbeidsmarkt kunnen worden gehaald. In dergelijke constellatie is elk beleid dat erop neerkomt het aanbod op de arbeidsmarkt te verminderen, uiteraard een slechte zaak.

Activering

In een commentaar op het brugpensioenakkoord bij Opel anticipeerde de minister op de maatschappelijke kritiek door aan te geven dat de betrokken werknemers beschikbaar blijven voor de arbeidsmarkt. Zoals reeds in een vroeger opiniestuk aangegeven blijft dit onderdeel van het Generatiepact grotendeels dode letter. In de praktijk is er, van zodra werknemers in het statuut zitten, geen activering meer. Het is pas recentelijk dat in Vlaanderen is beslist de activering uit te breiden tot de leeftijd van 52 jaar. Dat betekent dat minstens een deel van de betrokken werknemers nu al in aanmerking komen voor activering. Onze stelling is dat als deze activering feitelijk wordt uitgevoerd, de appetijt van vakbonden en werknemers om voor het brugpensioen te kiezen als vroegtijdige uitstroomroute snel zal doen afnemen. Wie tijdens de activering een gepast jobaanbod weigert, kan namelijk door de RVA geschorst worden.

De Vlaamse minister van Werk, Philippe Muyters, kan dus binnen de huidige bevoegdheidsverdeling reeds perfect zijn rol spelen. Hij kan er niet alleen voor zorgen dat de activering feitelijk plaatsvindt. Hij kan bovendien maatregelen nemen om de grensleeftijd van 52 gradueel te verhogen. Als we rekening houden met de heel lage werkzaamheidsgraad van 55-plussers is het niet meer dan logisch dat die leeftijd een stuk boven de 55 moet gaan liggen. Ook de werkgeversfederaties Unizo en Voka kunnen in deze perfect hun rol spelen. Van zodra deze activering een feit is, zal snel duidelijk worden of het inderdaad een mission impossible is om werkloze 50-plussers opnieuw naar een baan te begeleiden zoals sommigen beweren. Indien dit zo is, moeten de betrokkenen niets vrezen want dan zal er geen sprake zijn van een geschikt jobaanbod.

Misschien staat Opel op termijn wel voor een kantelmoment in de Vlaamse arbeidsmarktgeschiedenis. Het moment waarbij het brugpensioen voor het eerst geen synoniem meer was van een definitief vervroegd vertrek uit de formele arbeidsmarkt.

(Deze column verscheen eerder in De Morgen)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.