FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Wat na de regularisatie
published by , on 20/08/2009

België blijft op veel vlakken een land dat verbazing oproept. Neem het regularisatiedossier. Bepaalde groepen, gesteund door een belangrijk deel van de media, zijn erin geslaagd om, 9 jaar na de eerste collectieve regularisatie, de baan vrij te maken voor een herhaling.  Het is niet meer de vraag of België een nieuwe regularisatie kent maar wanneer en onder welke naam?  Voor de tweede keer op enkele jaren tijd staat de VLD in dit dossier met de rug tegen de muur.

Waarom is dit alles verbazingwekkend?  Daar zijn op zijn minst twee redenen voor. Vooreerst durf ik er heel wat op verwedden dat een collectieve regularisatie niet gesteund wordt door een meerderheid van de bevolking. Waarom 4 van de 5 meerderheidspartijen deze collectieve regularisatie toch ondersteunen is voor een aantal van deze partijen merkwaardig. Alleen voor de PS is dit zonder twijfel een goede zaak net zoals de partij ook garen heeft gesponnen bij de toekenning van het gemeentelijk stemrecht voor migranten. Zeer veel nieuw geregulariseerden in Franstalig België zullen later voor de PS stemmen. Voor CDH, MR en CD&V is de politieke winst minder duidelijk.

Nog belangrijker is dat de ijver die een bepaald deel van onze samenleving tentoonspreidt  om te komen tot een regularisatie schril afsteekt tegen de feitelijke integratie van migranten en asielzoekers in onze maatschappij. Zeer algemeen gesteld komt het erop neer dat we, eens de regularisatie een feit is, de betrokkenen grotendeels aan hun lot overlaten. Geen land in de Europese Unie doet het slechter wat betreft het aandeel werkende migranten. Het aandeel leefloners met een nationaliteit van buiten de EU vertienvoudigde in de periode 1999-2007. Nu al heeft één op vijf leefloners een nationaliteit van buiten de EU. In geen enkel OESO–land is het verschil in leerprestaties tussen allochtone en autochtone leerlingen van het secundair onderwijs slechter dan in België. Nergens zijn de prestaties van allochtone leerlingen slechter. Het minste wat we kunnen zeggen is dat we het qua integratie van nieuwkomers heel slecht doen. Wat zijn de gevolgen geweest van de vorige collectieve regularisatie?  Hoeveel van de betrokkenen hebben werk gevonden en zijn blijven werken?  Het resultaat zou wel eens kunnen tegenvallen. Wat de regularisatie in elk geval heeft duidelijk gemaakt is dat het geen rem vormt op nieuw illegale immigratie. Je moet ook een kerstekind zijn om dit überhaupt te veronderstellen.

Je zou denken dat een land dat met dergelijke problemen te kampen heeft even pauzeert als het om nieuwe regularisaties gaat en zichzelf ernstig in vraag stelt. Is het ethisch verantwoord om mensen te regulariseren die nadien aan hun lot worden overgelaten. Bovendien woedt er ook een economische crisis. Allemaal boter aan de galg. Niets kan de nieuwe collectieve regularisatie stoppen.

(Deze column verscheen eerder in De Tijd)

Reactions (1)
  • Alain De Bruyne says:

    Het is vrij makkelijk om kritiek te uiten op de algemene regularisatie maar een goed alternatief voorstellen is al eens iets anders.
    Grappig dat u eerste argument is dat het de meeste politieke partijen geen winst oplevert. Ik zou dit eerder een goed teken vinden want de laatste jaren zie ik enkel een beleid in functie van stemmen opbrengst en geen beleid dat goed is voor de gemeenschap.
    Het alternatief is dat je doet alsof deze mensen er niet zijn met als gevolg dat er onderaan in je maatschappij een illegaal, ‘niet bestaande’ en de facto crimineel massa groeit die de fundamenten van je gemeenschap ondermijnt.
    Denken dat deze mensen ooit zullen terug keren is een illusie. Dat kunnen ze uit zelfrespect niet. ”Nog liever hier in de goot leven dan terug te moeten gaan.’ Het probleem in België is niet zozeer de regularisatie. De meeste van deze mensen hebben een lange en intense strijd achter de rug om hier te geraken en zijn dan meestal ook heel gemotiveerd om hier vooruit te geraken.
    Het grootste probleem zit hem in de familiehereniging. 1 iemand regulariseren heeft bij manier van spreken (maar meestal in t’echt ook) het gevolg dat er nog 10 andere kunnen overkomen. En daarin zou men veel strenger kunnen zijn. Ik zou niet weten als iemand meerderjarig is waarom die zijn ouders en/of schoonouders (en dan die weer hun andere kinderen met hun partners die op hun beurt dan weer hun ouders/ schoonouders en dan … ) naar hier kan halen. Als je kiest om in een ander land te gaan leven is de consequentie dat je fysiek niet elke dag bij je familie kan. Trouwens deze familie naar hier halen kan ook als gevolg hebben dat mensen zich minder en minder integreren maar uit respect meer afstemmen op de tradities van moeder/schoonmoeder.
    Werk een goeie regularisatie uit maar herleid die familiehereniging tot een minderheid.

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.