FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
McCann People overgenomen en wordt terug Universal Communication
published by , on 19/08/2009

Achtergronden bij en relevante weetjes over de verandering van eigenaar (en wellicht ook van strategie en bussiness model) van het bureau dat in ons land jarenlang afgetekend de marktleider was op het vlak van HR-communicatie. Of het dat vandaag nog altijd is, is een raadsel bij gebrek aan transparante en vergelijkbare marktgegevens. Vreemd genoeg repte de HR-vakpers (nog) met geen woord over deze overname. En dit terwijl de marketing- en reclamevakpers (meer bepaald de websites van Pub Magazine en MediaMarketing) en zelfs zakenkrant L’Echo er wèl over schreven.

Eerst de feiten: McCann People, de divisie voor HR-communicatie van reclame- en marketingbureau McCann Erickson Belgium, wordt verkocht aan twee privé-investeerders: Mick Daman en Pascal Outters, beiden 46 jaar oud.

Die verkoop heeft vooral te maken met de forse crisis van de markt voor wervingscommunicatie. Met als gevolg: het sterk gedaalde aandeel van McCann People in de omzet en vooral de winst van McCann Erickson Belgium. Let wel: McCann People is/was geen aparte vennootschap maar een  louter ‘commerciële benaming’ en een afdeling van McCann Erickson Belgium. In het geval van McCann People bedraagt die omzetdaling ten opzichte van vorig jaar, volgens de uitstekend geïnformeerde journalist Jean-François Sacré in zakenkrant L’Echo (die zijn informatie echter niet zocht bij/kreeg van de nieuwe eigenaars), ruim 60 %. Als gevolg hiervan werden de voorbije maanden niet minder dan 28 van de 50 medewerkers ontslagen (vandaag blijven er nog 22 over).

Ook andere elementen speelden een rol. Zoals de in maart van dit jaar besliste/gecommuniceerde strategische heroriëntatie van NAS Recruitment Communications, de Amerikaanse poot voor HR-communicatie van McCann Worldgroup (het moederbedrijf van McCann Erickson): men wilt in versneld tempo evolueren naar consultancy op het vlak van arbeidsmarktcommunicatie.

Communicatiebureaus in het algemeen, en zeker die op het vlak van wervingscommunicatie waren in het verleden en zijn vandaag nog steeds vooral ‘campagne-ontwikkelaar en makelaar in media’. Hun business en remuneratie-model is daar grotendeels op gebaseerd. Dat is in het verleden, mede door de ‘emancipatie’ van hun opdrachtgevers, onder druk komen te staan.

Hoewel McCann People formeel/organisatorisch buiten het NAS-netwerk valt, kan die beslissing niet anders dan gevolgen (gehad) hebben voor ons land. Wellicht speelden ook specifieke omstandigheden mee. De forse omzetdaling van McCann Erickson Belgium en van Lowe, een ander Interpublic-bureau in België, zal er ook niet vreemd geweest zijn aan de beslissing om McCann People van de hand te doen. (Interpublic is de beursgenoteerde holding die in totaal 91 reclame- en communicatiebedrijven en dito -merken groepeert. Het is actief in meer dan 100 landen en telt ruim 42.000 medewerkers.) In ons land zullen Lowe en McCann Erickson om die reden van omzetdaling trouwens samensmelten tot één bedrijf: McCann Lowe.

Er waren twee potentiële geïnteresseerden om McCann People over te nemen. Dat uiteindelijk het duo Daman/Outters het pleit won, is gezien beiden hun track records niet echt verwonderlijk. Wellicht was het ook een stuk handiger te onderhandelen met een locale speler dan met een buitenlandse (in casu Amerikaanse) partij. Al dient dit enigszins te worden gerelativeerd omdat de negotiatie vanuit London werd gevoerd/aangestuurd. Maar met de CFO van McCann Erickson Belgium op de achtergrond, in stand by. Die CFO is trouwens nog kortstondig en in een soort van bijbaantje general manger geweest van Universal Communication, de voorloper en vroegere naam van McCann People, op het moment dat de legendarische CEO van het bedrijf, Michel Cuypers, op pensioen ging. Sinds februari 2007 werd Universal Communication, het huidige McCann People dus, geleid door Koenraad  De Lathouwer (ex Beluga & Duval Guillaume Corporate).

Vorig jaar in mei veranderde Universal Communication zijn naam in McCann People. Nu er geen enkel band meer is met de McCann Erickson-organisatie, wordt die voormalige benaming trouwens terug aangenomen.

Daman – Outters

De nieuwe eigenaar McCann People, Mick Daman (naar onze informatie voor 60 %) en Pascal Outters (40 %) zijn geen onbekende in de HR-wereld. Daman, die tot voor kort commercieel directeur was van Ethias (en daarvoor onder andere lid van het directiecomité van Dexia Insurance Belgium) en Outters kennen elkaar al jaren, meer bepaald van in de periode (eind jaren tachtig van vorige eeuw) toen ze beiden werkzaam waren bij het toenmalige bureau voor arbeidsmarktcommunicatie RC&S. Daman was daar account executive en Outters boekhouder/fiscalist. RC&S was in die jaren eigendom van André Engelboghs (de huidige topman van HR-dienstverlener Aeon-groep, met Rubin Consultants en Core als werkmaatschappijen).

Engelboghs deed in 1992 zijn aandelen van de hand aan Outters. Die verkocht het bedrijf dan in 1997 aan het toenmalige TMP. Dat bestond in die tijd uit drie divisies: Global Resources, waarvan het voormalige De Witte & Morel (het huidige Hudson Belgium) deel uitmaakte, de communicatiepoot TMP Worldwide en Monster waaronder Monster Belgium. Na de acquisitie door TMP veranderde RC&S zijn naam in TMP Worldwide. Outters bleef het communicatiekantoor nog een aantal jaren leiden, om dan van 2000 tot 2002 een internationale/Europese functie op te nemen bij TMP Worldwide.

(Parenthesis 1. De grootste klant van TMP Worldwide in België, Mercuri Urval, was echter alles behalve gelukkig met het feit dat een concurrent, met name De Witte & Morel, gelieerd was aan zijn communicatiebureau (weliswaar onrechtreeks). Outters vond daar een pragmatische en vooral zakelijke oplossing voor (twee eigenschappen die hem niet vreemd zijn): hij zetten begin 2000 een nieuw communicatiebureau op, dat onafhankelijk heette te zijn (en dat formeel ook was) van  TMP Worldwide : RCP. Dat kantoor, met zetel te Gent, werd geleid door Gunther  Everaerts, vandaag de topman – na het opstappen van zijn compagnon Tom Van Daele eind maart laatslede nog de enig trouwens – van SwingGroup (voorheen QCS Communications geheten en een puur communicatiebureau terwijl Swing gifts en incentives aanbiedt).

In de loop 2003, hij was toen op Europees vlak werkzaam voor TMP Worldwide, verkocht Outters RCP aan het gerenommeerde Belgische, generalistische, communicatiebureau Duval Guillaume. Dat wilde zich versterken op het vlak van HR-communicatie. RCP werd geïntegreerd in de divisie Duval Guillaume Corporate. Die had, weinig voordien, trouwens ook al het Antwerpse communicatiebureau t-communication (voorheen simpelweg Kantoor Timmermans geheten, naar de naam van de voormalige eigenaar Armand Timmermans) overgenomen.

Duval Guillaume Corporate beschikte op HR-vlak meteen over een mooie portefeuille aan klanten. HR-communicatie was echter niet de enige activiteit van het bureau. Het bood (en biedt vandaag nog steeds) ook diensten inzake corporate design en financiële communicatie. Dat laatste werd ook al gedaan door t-communication en dat was niet toevallig. Parein kwam immers uit de financiële sector: hij werkte namelijk, op hoog niveau, jarenlang bij de later in opspraak gekomen KB Lux.  Door de overname van RCP kon Duval Guillaume Corporate ook de hand leggen op een geautomatiseerde tool inzake mediaplanning die ontwikkeld was door RCP. Vandaag schiet van die HR-klantenportefeuille echter weinig of niets meer over en van die nochtans interessante planningstool is al lang geen sprake meer. Dat softwarepakket, dat in een web based-versie zou in de markt gezet worden, stond immers haaks op de filosofie en het business model van de communicatiebureaus. Enabling van klanten stond en staat nog altijd immers op gespannen voet met het achterhaalde maar nog steeds gangbare zakenmodel gebaseerd op aankoop van mediaruimte en de daarbij horende commissies – maar hier over verder meer. Tot slot nog dit: het zal wellicht puur toevallig zijn dat niet enkel bij RC&S maar ook bij Kantoor Timmermans de boekhouder het bedrijf van de eigenaar over nam. Michel Parein (familiaal verwant aan de Parein-tak van de koekjes ‘De Beukelaer-Parein’, later overgenomen door General Biscuits en vandaag op de markt gebracht als Lu-koekjes), die na zijn management buy-out de naam van het bureau om evidente redenen in t-communication wijzigde, was immers als boekhouder annex financieel raadgever werkzaam bij Timmermans.)

(Parenthesis 2: In de periode dat Outters verantwoordelijk was voor de Europese kantoren van TMP Worldwide, maakte het Belgische bureau een woelige periode door waarin de general managers elkaar in sneltempo opvolgden (passeerden de revue: Philippe Portois, huidig CEO van MPG Belgium, en Peter Landsheere, vandaag managing director van Publicitas Benelux).

In 2002 kwam Karin Legein, die van Vacature kwam, aan het hoofd van TMP Worldwide (nv) te staan. Toen de moedermaatschappij zich in 2004 wilde ontdoen van haar Europese filialen, realiseerde Legein een management buy-out en werd ze gedelegeerd bestuurder. Twee jaar later werden ook de Amerikaanse communicatieactiviteiten van wat inmiddels tot Monster Worldwide was herdoopt (en twee divisies kende TMP Worldwide (advertising & communication) & Monster, van de hand gedaan. Het zittende senior management van TMP Worldwide kocht met de hulp van investeringfonds VSS Mezzanine Partners op haar beurt eveneens het bedrijf over via een management buy-out.

Op 1 januari 2008 werd Jo Van Croonenborch eveneens bestuurder van de inmiddels tot adcomms omgedoopte Belgische naamloze vennootschap TMP Worldwide. Volgens een persbericht uit die tijd werd hij zelfs voorzitter van de raad van bestuur. Maar die aanstelling is nooit in het staatsblad verschenen (en is dus strikt gezien onwettig/onbestaande). Adcomms is enkel een commerciële benaming. De naam van de vennootschap bleef ongewijzigd: TMP Worldwide (nv). Jo Van Croonenborch kwam van de toenmalige VUM-groep (het huidige Corelio, de uitgever van onder meer de kranten De Standaard en Het nieuwsblad). Tussen 1995 en 2000 leidde hij daar de grafische divisie. In 2000 werd hij CEO/gedelegeerd bestuurder van de hele Corelio-groep die hij in juni 2007 verliet.)

Mick Daman was tot mei laatsleden commercieel directeur van Ethias. Dat hij weet had van het feit dat McCann People te koop stond, is geen toeval want Ethias was (en is tot nader orde nog altijd) voor zijn HR-communicatie klant van het bureau. Daman heeft sterke troeven om het bureau te leiden en er nieuw leven in te blazen. Niet enkel heeft hij ervaring op het vlak van HR-communicatie (opgedaan bij RC&S eind van de jaren tachtig), ook was hij werkzaam als dienstverlener op het vlak van werving & selectie en algemeen HR-advies. Dat was met name het geval bij het gespecialiseerde Insurance People uit Gent. Het kantoor biedt voor de verzekeringssector en banken (en andere intermediairen betrokken bij de verkoop van verzekeringsproducten) niet enkel HR-diensten aan maar is ook actief op het vlak van marketing en management consultancy. Daman was er van 1991 tot 2002 aan verbonden als consultant en gedelegeerd bestuurder. Insurance People bestaat nog steeds en aangezien er geen ontslag van Mick Daman als gedelegeerd bestuurder is gepubliceerd in het staatsblad is hij dat vandaag nog altijd. Het is niet bekend of hij gezien zijn nieuwe activiteit ontslag zal nemen als gedelegerd bestuurder van Insurance People. Wel is geweten dat hij alvast de activiteiten van de Insurance Marketing & Management Club (IMMC), wat los staat van Insurande People maar waar hij een leidende rol speelt, zal verder zetten.

Bij het toekomstige Universal Communication zal Daman de functie van CEO waarnemen. Het is niet de bedoeling dat Outters er een actieve rol zal spelen in het dagelijkse beleid. Hij zal zich, op de achtergrond, met de boekhouding/financiën en administratie bezig houden – een kolfje naar zijn hand.

Sinds hij weg is bij TMP Worldwide was Outters, in de luwte, vanuit zijn vennootschap Valamco (nv), actief op het vlak van adviesverlening en diensten inzake financieel en algemeen management. Het gerucht doet de ronde dat hij ook in de immowereld bedrijvig zou zijn maar dat is een kwakkel. Wel vervult hij een bestuurdersmandaat in een bouwfirma. Een paar jaar geleden heeft hij wel overwogen om een grote autoconcessie (zeg maar garage), waarmee hij familiaal verwant is, over te nemen maar dat project ging niet door.

Daman, de marketeer

Daman, die van opleiding licentiaat/master in diplomatieke wetenschappen is (Universiteit Gent, 1980-1985) – de studierichting die ook Peter Quaghebeur, topman van de Vlaamse Media Maatschappij, in die zelfde jaren en eveneens aan de Gentse universiteit volgde – begon zijn loopbaan in 1986 bij Sofibank, als commercieel attaché. Daarna ging hij achtereenvolgens aan de slag bij een verzekeringsmakelaar (1987), reclamebureau RC&S (1987), Track Advertising (1988), Sodifor (1989) en het mede door hemzelf opgezette Insurance People (1991). In 2000 werd hij commercieel  directeur bij Omob (het huidige Ethias). Daarna volgden nog Belstar (2004-2007), waar hij bestuurder was, in combinatie met Dexia (zelfde periode) waar hij lid van de directie was. Om dan uiteindelijk in juli 2007 aan de slag e gaan bij Ethias, als commercieel directeur.

In het algemeen wordt Daman als een marketeer pur sang beschouwd. En nog een goeie ook, want in 2003 werd hij genomineerd voor de titel van ‘marketeer van het jaar’, een initiatief van de Stichting Marketig (en een nominatie en vooral selectie die op iets serieuzere wijze gebeurt en ook stukken meer prestige heeft dan die van de ‘HR manager van het jaar’). Zaten mee in de running (langs Vlaamse kant): Paul Van Cotthem (Telenet) en Dirk Van de Walle (Ter Beke).  Uiteindelijk kaapt Van Cotthem de titel/trofee in de wacht.

Over zijn prestaties, die hem zijn nominatie opleverde, stelde Daman destijds in Trends: “In 2001 is Omob (hij was daar toen werkzaam, m.e.) met 15 % gegroeid, terwijl de markt met amper 5 % steeg. In 2002 was ons objectief een groei van 10 %, maar we kwamen uit op 43 %. De totale markt groeide met nauwelijks 5 tot 6 %. In 2000 hadden we een marktaandeel van 8,1 % en was Omob nummer vier achter Fortis, Axa en KBC. In 2002 was ons aandeel al toegenomen tot 12,6 % en zijn we KBC voorbijgestoken. Met groei op eigen kracht.”

Aanvankelijk had Mick Daman helemaal geen plannen om in de verzekeringssector actief te worden. Hij droomde, gezien zijn studies, van een diplomatieke carrière. Maar een huwelijk met een Gentse, die sterk verbonden was/is aan haar stad en familie gooiden roet in het eten. Een diplomatieke loopbaan in het buitenland leek in die omstandigheden niet ideaal.

Daman, de ‘politicus’

Mick Daman is ook actief in de politiek, meer bepaald bij Open VLD. Hij is de voorzitter van de Gentse partijafdeling. Hij werd in oktober 2008 met een heuse stalinistische score tot die functie verkozen door de locale partijleden. Behalve in Gent en omstreken, en dan vooral in eigen Open VLD-kringen, is de naam Mick Daman echter niet zo gekend. Dat heeft dan vooral te maken met het feit dat Daman geen mandataris is, zelfs nooit op de lijst stond bij een verkiezing.

Eind jaren tachtig van vorige eeuw was de toen nog jonge Daman betrokken bij de zogenaamde de Coudenberg-groep. De Coudenberg-groep was een Belgisch gezinde federalistische denktank, genoemd naar de naam van zijn vergaderplaats, de Coudenberg (één van de zeven heuvels waarop het centrum van Brussel is gebouwd).

(Zie ook mijn blog HRM-ers en/in de politiek, op HRMblogs.com – waarin evenwel geen sprake is van Daman).

Uitdagingen

Nu McCann People de tering naar de nering heeft gezet (28 medewerkers ontsloeg) en de nieuwe eigenaars niet langer een tanker maar een veeleer een handzaam speedbootje ter beschikking hebben, staat het bedrijf er ongetwijfeld niet slecht voor om deze barre tijden zonder al te veel nieuwe kleerscheuren door te komen.

Niet onbelangrijk is ook dat het geen zwaar sociaal passief moeten meetorsen. Het zit enkel nog opgescheept met een nog vijf jaar lopend huurcontract voor de kantoren in Hoeilaart. De ‘antenne’ in Kortrijk is inmiddels opgedoekt, het kleine kantoortje in Antwerpen blijft behouden. Men rekent er wel op dat de markt tegen 2010 terug is aangetrokken tot een aanvaardbaar niveau (pakweg – 25 % ten opzicht van 2008). Maar zelfs als dat het geval is, zijn niet alle problemen opgelost.

Een van de nog resterende, specifieke, moeilijkheden voor McCann People, binnenkort dus Universal Communication, vooral zakelijk gezien, heeft te maken met het feit dat het bedrijf dan wel ruim duizend klanten telt, maar slechts een handvol (naar onze informatie amper een twintigtal) met substantiële budgetten. Die peanuts-klanten zijn bedrijfeconomisch niet lonend: ze vragen verhoudingsgewijs veel te veel ondersteuning (amper minder dan grote klanten) en zijn dus niet of onvoldoende rendabel.

Men zal dus actief aan prospectie moeten gaan doen, gekoppeld aan het opkuisen van de klantenportefeuille. Maar om nieuwe klanten binnen te halen, vooral de grote en rendabele, zal men het in toenemende mate moeten opnemen tegen divisies van grote, doorgaans veel creatievere, bureaus (zoals Change BBDO, Duval Guillaume Corporate of, in mindere mate, of Publicis Conseil). Dat geldt trouwens niet enkel voor het toekomstige Universal Communication. Bovendien worden de gespecialiseerde HR-bureaus ook meer en meer in competitie gezet met zogenaamde online bureaus genre Boondoggle of These Days. Dat is logisch gezien rekruteren en de communicatie daar omheen vooral, zo niet uitsluitend, een internetaangelegenheid wordt (als het dat al niet is).

In de toekomst zal Universal Communication en bij uitbreiding alle bureaus voor HRcommunicatie ongetwijfeld ook alsmaar meer het pad kruisen van (en de commerciële degens kruisen met) interactieve communicatiebureaus die gespecialiseerd zij in social media zoals LinkedIn, Facebook, Netlog enzovoort (en die zijn er: bijvoorbeeld one.agency en TalkingHeads). De omslag naar digitaal, naar een heus Interactive Agency, heeft McCann People bovendien niet bijster succesvol afgelegd. Behalve tmp.adcomms hebben trouwens alle andere ‘grotere’ gespecialiseerde bureaus voor HR-communicatie (zoals De facto Image Building en Beluga) deze boot zowat gemist.

Een probleem dat samenhangt met de hier boven geschetste evolutie en uitdagingen, en dat eveneens dient opgelost te worden, is dat van de vergoeding. Zal men eindelijk komaf durven en kunnen maken met het anachronistische (en weinig transparante) systeem van de bureaucommissies. En van de ‘surcommissies’. Hoeveel HR-managers of w&s-verantwoordelijke weten dat hun communicatiebureau jaarlijkse bonussen krijgt van de media (in geld en snoeprijsjes) in functie van het bedrag dat men bij hen besteed heeft?

Zoals van wel meer betwistbare praktijken in de zakenwereld (waarvan sommigen de oorzaak zijn van de huidige economische crisis) moet snel en definitief kompaf worden gemaakt van deze werkwijze. En niet enkel omdat ze eigenlijk neerkomt op onverbloemde corruptie. Ook omdat het systeem totaal niet transparant is. En vooral: omdat het een structurele hypotheek of hindernis is voor objectief advies op basis van de doeltreffendheid (versus de kostprijs) van de weerhouden/ingezette media.

Reactions (1)
  • Michaël Bonny says:

    Zeer interssant artikel met goede uitdieping.

    Wat het digitaal gebeuren betreft, heeft Beluga echter wel niet de trein gemist. TMP en Beluga hebben zich samen in de interactieve cockpit van de trein genesteld.

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.