FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
De imam als emanciperende kracht
published by , on 01/08/2009

Voor iedereen die begaan is met de moeizame integratie van de allochtonen in onze samenleving in het algemeen en op de arbeidsmarkt in het bijzonder waren de afgelopen dagen bijzonder leerzaam.

Bekijken we om te beginnen de berichtgeving in de Morgen. Op donderdag 25 juni besteedt de krant een volledige pagina aan de rel rond het hoofddoekenverbod van het Antwerps Koninklijk Atheneum. Er verschijnt ook nog een opiniebijdrage van Walter Pauli over hetzelfde onderwerp. Veel minder aandacht gaat die dag naar een belangrijke nieuwe studie van de VUB met als onderwerp de integratie van de allochtonen op de arbeidsmarkt. Hierover verschijnt een klein artikel onderaan pagina 8. De studie bevat nochtans een belangrijke bevinding. De achterstand en moeizame integratie van allochtonen op de arbeidsmarkt heeft vooral te maken met de schoolse prestaties van de betrokkenen en met de kwalificiaties waarmee ze de arbeidsmarkt betreden.  Latent of manifest racisme of discriminerend gedrag van werkgevers blijken in elk geval een minder belangrijke (maar daarom nog niet onbelangrijke) rol te spelen. Het is een thesis die ik zelf al enkele keren verdedigd heb in deze krant. Het verschil in aandacht van de krant voor de twee gebeurtenissen is op zich al intrigerend. Even veelzeggend is dat de allochtone gemeenschap niet op straat komt om beter onderwijs te eisen maar wel voor het recht op het dragen van de hoofddoek.

Met de bevinding van de studie in het achterhoofd komen we bij de oproep van de imam Nordin Taouil aan de ouders om bij het behoud het hoofddoekenverbod de kinderen thuis te laten. Deze oproep kreeg intussen al kritiek uit verschillende hoeken  waarbij het hoopgevend is dat ook bij de allochtone gemeenschap kritische geluiden te horen waren. Het verbijsterende is niet alleen dat de betrokken imam de oproep deed aan de allochtone ouders om de school links te laten liggen. Het is even verbijsterend dat de betrokkene nooit een oproep doet aan de eigen gemeenschap om meer te gaan investeren in onderwijs en ontwikkeling

Het is in deze interessant om de vergelijking te maken met de rol die Vlaamse priesters speelden in de democratisering van het onderwijs in de jaren ’50 van de vorige eeuw. Heel wat oudere landgenoten zullen nog kunnen getuigen hoe zij konden verderstuderen na tussenkomst van de lokale priester.  Het ging toen steeds om goed presterende Vlaamse jongens die als kind van een arbeidersgezin voorbestemd waren om op 14 jaar te gaan werken. Bij voorkeur in de fabriek waar vader aan de slag was. Het was de priester die de ouders overhaalde om hun kind te laten verderstuderen. Dat gezag had hij toen nog. Heel wat Vlaamse gezinnen hebben zich kromgewerkt om hun kinderen meer kansen te geven. De overheid sprong bij met studiebeurzen voor begaafde leerlingen. Velen zijn doorgestoten naar hoge posities in de samenleving. Dit alles speelde zich nauwelijks een halve eeuw geleden in Vlaanderen af. Waarom zouden de imams anno 2009 ook niet deze emanciperende rol kunnen overnemen?  De lage doorstroom van allochtone jongeren naar het hoger onderwijs suggereert dat hier heel wat talent verloren gaat.  Imams zouden ook een rol kunnen spelen om de steun van gezinnen aan studerende kinderen te vergroten. Wie inzake onderwijs geen steun krijgt in het eigen gezin vertrekt in het onderwijs met een grote achterstand. Sommigen zijn van mening dat het onderwijs deze handicap wel zal overwinnen, mits er uiteraard voldoende middelen worden geïnvesteerd, maar zij dwalen. Het onderwijs kan dit gat nooit alleen dichtfietsen. Wie dit suggereert zadelt het onderwijs op met een opdracht die het nooit kan vervullen. Ook de eigen gemeenschap zal hier dus verantwoordelijkheid moeten opnemen.

En dan is er natuurlijk nog de hoofddoek zelf. Hier willen we ons beperken tot een element dat nog niet aan de orde is geweest in de vele commentaren. Uit eigen onderzoek blijkt dat 60% van de werknemers in Belgische bedrijven problemen hebben met het dragen van de hoofddoek op het werk (zowel in de publieke als de privé-sector).  Wie de keuze maakt om de hoofddoek ook in het openbaar te blijven dragen moet beseffen dat het de kansen op de arbeidsmarkt in het gedrang kan brengen.   Dit geldt even goed voor iemand die persé met een hanenkam door het leven wil stappen. Ander onderzoek heeft intussen aangetoond dat de kansen op succes voor allochtonen sterk toenemen indien er autochtonen tot het eigen netwerk behoren. We maken ons sterk dat de kans daartoe groter is als er geen hoofddoek in het spel is.

(Deze column verscheen eerder in De Morgen)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.