FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Barre tijden voor dienstverleners werving- en selectie, boven en onder de Moerdijk (maar vooral boven)
published by , on 25/03/2009

Begin januari van dit jaar, toen er nog sprake was van louter een financial meltdown in plaats van een heuse economische crisis, pakte de Nederlandse branchevereniging van bureaus voor werving, selectie en executive search (OAWS), de evenknie van de divisie ‘werving & selectie’ van het Belgische Federgon, uit met een alarmerend persbericht: ‘Aantal werving- en selectiebureaus halveert in 2009’. En volgens Roularta-topman Rik De Nolf (in De Standaard van 17/3/09) liggen de inkomsten van wervingsmedia zoals Vacature, Jobat en Références vandaag tot 70 procent lager in vergelijking met vorig jaar. Dat laatste is echter een broodje aap. Een rondvraag bij de betrokken media leert dat het cijfer volledig uit de lucht gegrepen is. Althans wat de eerste twee betreft. Références gaf, als enige van de vier aangeschreven wervingsmedia, geen gevolg aan ons verzoek om informatie. Monster, StepStone, Vacature en Jobat (en wat deze laatste twee betreft voor zowel de online als print-activiteiten) spreken van een omzetdaling van 25 tot 45 %.

Bij onze Noorderburen maken steeds minder bedrijven gebruik van werving- en selectiebureaus, luidt de onheilstijding. Deze ontwikkeling is in ons land niet aan de gang. Hier groeit de w&s-markt nog altijd, al doen slechts 20 % van de bedrijven/organisaties beroep op externe dienstverleners terzake (in Nederland is dat aanzienlijk meer). De ‘klassieke’ w&s-kantoren verliezen echter ook bij ons aan marktaandeel ten gunste van de uitzendkantoren of de daaraan gelieerde dienstverleners.

Volgens het OAWS-perscommuniqué is niet enkel de kredietcrisis debet aan de terugval van de w&s-markt. Ook de opmars van netwerksites als LinkedIn maken dat bedrijven in Nederland steeds vaker zelf hun kandidaten werven. Althans, dat beweert OAWS.

De voorzitter van de vereniging, Peter Velseboer, ziet echte niet enkel kommer en kwel: ‘Het kaf wordt nu van het koren gescheiden. De crisis is voor de branche niet enkel een bedreiging, maar vooral een kans om verder te professionaliseren.’

Nederland telt ongeveer tweeduizend werving- en selectiebureaus. Dat zullen er aan het eind van dit jaar dus nog maar zo’n duizend zijn volgens OAWS. In ons land zijn er dat zowat de helft minder. Een precies aantal geven, is zo goed als onmogelijk. De meeste w&s-dienstverleners in België hebben immers een erkenning als private arbeidsbemiddelaar in minstens twee van de drie gewesten (doorgaans Vlaanderen en Brussel). Na ontdubbeling van de drie gewestelijke lijsten (de Vlaamse, Brusselse en Waalse) van erkende w&s-kantoren bekomt men, bij benadering, tussen de 800 en 900 spelers op de Belgische markt. Daar tussen zitten natuurlijk een pak one person companies, zeg maar ‘zelfstandige’ w&s-adviseurs. Wellicht zijn ze goed voor zowat de helft van dat aantal erkenningen. Resten er ten onzent 400 à 450 daadwerkelijke w&s-bureaus met minstens één personeelslid. Daarvan zijn er 126 lid van brancheorganisatie Federon (partners voor werk), meer bepaald van diens divisie ‘Recruitment, Search & Selection’. Die Federgon-leden zijn echter goed voor 80 tot 90 procent van de markt in termen van omzet.

Al is het succes, in marketingtermen: de penetratie, van social media en dito netwerking-sites, zoals Facebook en LinkedIn, in Nederland aanzienlijk groter dan in ons land (LinkedIn telt bij onze Noorderburen ruim 1 miljoen gebruikers, terwijl er dat in ons land ‘slechts’ 400.000 zijn), toch mag betwijfeld worden dat deze fenomenen dermate een bedreiging vormen voor de w&s-kantoren als OAWS beweert.

Dat kannibalisme-discours maakte ook al opgeld tijdens de eerste internet-periode (de zogenaamde buble-jaren: 1998- 2001). Van alle toenmalige doemscenario’s genre ‘het einde van de w&s-bureaus’ is echter niets in huis gekomen. In tegendeel: het gebruik van externe w&s-dienstverleners nam toe, de branche bleef groeien. In Nederland zowel als in België.

Momenteel ziet Federgon geen signaal in de richting van een drastische vermindering van het aantal w&s-kantoren in ons land, en zeker niet van het aantal Federgon-leden onder hen. Want dat zijn, door de bank genomen, immers de grotere en dus meer solide kantoren.

De verwachte shake out onder de w&s-kantoren boven de Moerdijk heeft, volgens Federgon, te maken met het feit dat Nederlandse markt veel minder gereglementeerd en gestructureerd is dan de onze. Een verplichte erkenning van overheidswege, met niet geringe erkenningscriteria (zoals beschikking hebben over een gediplomeerd psycholoog), zoals bij ons kent men in Nederland niet. Een gevolg hiervan is het proportioneel groter aantal kleine(re) spelers. Die spelers zijn uiteraard meer blootgesteld aan de economische crisis dan hun grote(re) collega’s.

De OAWS-stelling dat ‘de betere bureaus geen of slechts beperkt omzetverlies lijden’ werkt ook verbazing. In België deelt immers iedereen in de klappen. Hoewel de ene al meer dan de andere. Het ergst getroffen zijn de kantoren die werkzaam zij in sectoren waar de crisis het ergst gevoeld wordt. Of men vooral lagere, midden of hogere kaders werf en selecteert maakt ook een verschil.

Naar alle waarschijnlijkheid doet zich boven de Moerdijk het zelfde fenomeen voor als wat ten lande het geval is: in periodes van economische terugval is de overheid, ook voor dienstverleners inzake HR in het algemeen en op het vlak van w&s in het bijzonder, een financiële rots in de branding en welgekomen opdrachtgever. De reactiesnelheid van de overheid om de tering naar de nering te zetten in economisch moeilijke tijden, en dus budgetten te verminderen, is aanzienlijk trager dan dat het geval is in de bedrijfswereld. Daardoor duurt het langer voordat de crisis zich in de publieke sector laat voelen. Consultants en andere dienstverleners doen daar, tijdelijk, hun voordeel mee. Wie in betere economische tijden ‘investeerde’ in de overheidssector er een voet tussen de deur heeft (zoals onder meer Hudson, Quintessences en GITP) doet daar vandaag zijn voordeel mee. Idem dito trouwens voor de w&s-service providers (bureaus en media) die in belangrijke mate zaken doen met de KMO-markt. De huidige wervingstop en budget cut is immers vooral een realiteit in de grote bedrijven, minder bij de kleinere en middelgrote.

Ook anders dan bij onze Noorderburen is de situatie bij de bureaus voor arbeidsmarktcommunicatie en de wervingsmedia. De Nederlandse blogger Bas van de Haterd, medewerker aan recruitmentmatters.nl en Marketingfacts.nl, belde eind vorig naar werving- en selectiebureaus en naar arbeidsmarktcommunicatiebureaus om te vragen hoe de zaken ervoor stonden. De benaderde bureaus voor HR-communicatie stelden toen geen enkele last te hebben van de crisis. Ze gaven allen aan meer dan genoeg werk te hebben. Of dat vandaag nog steeds het geval is, is niet bekend. Op een zeldzaam bericht na over de daling van het aantal personeelsadvertenties in het algemeen en de drastische vermindering van de reclame in de eigen online en gedrukte publicaties, berichtte de Nederlandse HR-vakpers amper of niet over de impact van de crisis op de HR-business (dat doet onze vakpers evenmin trouwens).

De Belgische HR-dienstverleners waren begin 2009 bijlange niet zo optimistisch als hun Nederlandse collega’s. De malaise was toen al bij hen voelbaar, maar werd nog binnenskamers gehouden. Vandaag zitten ze in zak en as: hun omzet ligt immers 25 tot 45 procent lager dan in de zelfde periode vorig jaar. Want dat is het plaatje inzake omzetdaling dat men bekomt na wat rondbellen en mailen met verschillende actoren uit de sector.

Enkel weken gelden sijpelen de eerste berichten van crisis in de HR-sector door. Zo maakte Alain Van den Eynde, de CEO van reclamebureau McCann Erickson en dus ook de grote baas van diens divisie voor arbeidsmarktcommunicatie McCann People (ex Universal Media), enkel weken geleden in zakenkrant De Tijd melding van het feit dat bij ook McCann People medewerkers moesten afvloeien. Hoeveel werd er echter niet bij verteld. Bij ‘moederbureau McCann Erickson, een van de grootste reclamebureaus van het land, vielen er trouwens ook ontslagen.

Weinig later haalde Adecco de krantenkoppen (maar, opvallend genoeg, niet de HR-vakpers): 150 van de ruim 800 medewerkers krijgen er hun C4.

Blijkens het aantal ‘user unkow’-berichten die HRMinfo de laatste tijd krijgt op mails naar medewerkers van bureaus voor HR-communicatie en wervingsmedia heeft hun drastische omzetdaling inmiddels ook zijn gevolgen gehad op het vlak van tewerkstelling.

Een cijfers plakken op het aantal ontslagen in die middens, in het algemeen en per bedrijf, is onbegonnen werk. Niet in het minst omdat we er niet naar gevraagd hebben.

Waar we wel naar peilen is de mate van omzetdaling bij de wervingsmedia en naar enige toelichting over het fenomeen. We beloofden confidentialiteit, zouden enkel in algemene termen, dus niet nominatief, rapporteren over wat vernamen. Wat we te horen kregen was niet om echt opgewekt van te worden.

25 tot 45 procent minder omzet in vergelijking met de zelfde periode vorig jaar is immers niet niks. Maar niet iedereen ondervindt de crisis in de zelfde mate. Zo verklaart een bepaalde speler zijn al bij al erg meevallende omzetdaling van 25 % deels doordat het (niet geringe) Belgische budget van een internationale klant niet langer via ons land gefactureerd wordt. Voor het eerst krijgt ook internet rake klappen. De jobsites konden de krisis van 2001 (als gevolg van aanslagen op de Twin-torens in New York op 9/11) veel beter het hoofd bieden dan de print wervingsmedia. (Tijdens de tweede golfoorlog in 1990-1991 was er van internet nog geen sprake.) Of de online wervingsbudgetten vandaag even sterk achteruit gaan als de printmedia is niet helemaal duidelijk. Spelers die op beide vlakken actief zijn beweren dat dit inderdaad zo goed al het geval is (internet gaat bij hen  een ietsje minder achteruit dan de print). De exclusieve internetspelers maken gewag van minder dramatische cijfer. Maar 25 % omzetverlies is ook voor hen nooit gezien en even wennen.

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.