FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Snoeien in medewerkers: de enige overlevingsstrategie?
published by , on 18/02/2009

Door Karel Demeyere (VDAB)

De crisis laat zich voelen op de arbeidsmarkt. Massale ontslagen zijn een vast nieuwsitem, maar… is snoeien in de medewerkers werkelijk de enige overlevingsstrategie?

Door een daling van de geboortecijfers en de toename van het aantal gepensioneerden stevent onze arbeidsmarkt af op een structurele krapte de volgende jaren. Bij heropleving van de economie zal de “war for talent” terug opleven. Knowhow en menselijk kapitaal nu op straat gooien, zou wel eens de verkeerde strategische keuze kunnen zijn .

Enkele suggesties om de crisis op een slimme manier te bekampen.

1.    Creëer een intern uitzendkantoor
Schakel een aantal “overtollige” werknemers op een flexibele wijze in voor andere taken dan hun vaste opdrachten : onderhoud, opfrissing of herinrichting van de werkplaatsen, veiligheidsvoorzieningen, energie besparende maatregelen, marktonderzoek… . Zo worden een aantal zaken aangepakt die altijd al uitstel kregen.

2.    Schrap luxe en status
Dure en te grote bedrijfswagens, chique sterrestaurants, business class vliegtuigtickets, exquise events, weekendtrips als incentive, bovenmaatse bonussen…. Niets van dat alles is noodzakelijk om als bedrijf succesvol te zijn. Toch moeten we vaststellen dat dit bij een deel van de bedrijven blijkbaar als goed management wordt ervaren. Gooi deze uitgaven overboord in plaats van uw medewerkers.

3.    Verdubbel de inspanningen voor opleiding
Het interprofessioneel akkoord voorziet een opleidingsinspanning voor bedrijven van 1,9% van de loonmassa. We halen deze norm niet en bengelen binnen de EU-zone achteraan de rangschikking. Nochtans is opleiding een onmisbaar instrument in onze kenniseconomie. Het alternatief is onwetendheid. De crisis schept ruimte om arbeidstijd te investeren in diverse vormen van training. Maak werk van coaching en begeleiding van stagiairs en jonge werknemers. Vervang wie op cursus is door medewerkers die misschien in overtal zijn op andere afdelingen.

4.    Stimuleer transities in de loopbaan en loopbaanonderbreking
We zijn koploper in diverse systemen van tijdskrediet en loopbaanonderbreking. De overheid zorgt voor gedeeltelijke compensatie van het loonverlies. In plaats van collectieve ontslagregelingen kunnen werknemers maximaal gestimuleerd worden om gebruik te maken van de diverse stelsels van loopbaanonderbreking: voltijds, halftijds, 4/5de, ouderschapsverlof. Laat uw jonge medewerkers de wereldreis plannen waar ze reeds te lang van dromen.Stimuleer ouderschapsverlof bij dertigers; ook voor mannen. Laat veertigers terug studeren; de Vlaamse overheid steunt hen met een extra premie. Bezorg vijftigers een deeltijdse landingsbaan of laat hen zorgverlof nemen voor zieke familieleden. Allemaal betere alternatieven dan dumpen in de werkloosheid.

De klachten rond stress en onevenwichtige work- life balans zijn legio. We werken meer dan ooit maar worden niet gelukkiger. Een time out in het spitsuur van het leven kan deugd doen. Zo  behoudt u bovendien  de competenties in uw organisatie. Bij heropleving van de economie kunnen ze terug volledig instappen, met opgeladen batterijen.

In de banksector worden vijftigplussers onder druk gezet om halftijds tijdskrediet aan te vragen tot hun pensioenleeftijd ,maar ze hoeven zelfs niet meer halftijds te komen werken.  Tijdskrediet wordt hier gebruikt als zoethouder en alternatieve financiering voor feitelijk ontslag. Onbegrijpelijk dat organisaties opnieuw de vijftigplussers volledig afschrijven. Tientallen jaren knowhow weggegooid, gemiste kansen voor innovatie, creativiteit en coaching.

5.    Creatieve destructie
Economische schokken zijn vaak een katalysator voor innovatie. Door te werken met een zeker overtal aan mensen komt er arbeidstijd vrij om werk te maken van innovatie. Denk hierbij niet enkel aan technologie maar ook aan services voor klanten, nieuwe marktsegmenten, design, herdenken van processen, niet harder maar slimmer weken. Analyseer uw services en producten kritisch. Schaf sommige zaken af, verbeter andere en innoveer op diverse vlakken. Richt innovatieteams op en speel professioneel ‘De bedenkers’. Investeer in research en development. Zoek nieuwe partnerships, luister naar uw klanten, maak eindelijk werk van on-line services, zorg voor een beter en duurzamer energiebeheer…

In de wetenschap dat er op een daling van de conjunctuur altijd een opleving volgt, lijken de massale ontslagen op een vorm van paniekvoetbal zonder toekomstvisie. Vandaar deze oproep om meer visie, creativiteit, durf en innovatie.

Organisaties die zich het best weten aan te passen aan nieuwe omstandigheden zullen overleven. In de natuur gebeurt dit door mutaties,  bij bedrijven door innovatie en creativiteit. De theorie van Darwin is ook hier van toepassing.

Karel Demeyere is technisch adviseur bij de VDAB. Hij schreef deze bijdrage in eigen naam

Reactions (1)
  • Stefan Corbanie says:

    De Heer Demeyere legt de vinger op de wonde waar hij stelt dat ontslagen indruisen tegen de War of Talent die nog heviger zal losbarsten eens de economie zich herpakt. Hij stelt dan ook een aantal maatregelen voor die gericht is op interne outplacement, investering in opleidingen, stimulatie van loopbaanonderbrekingen en aandacht voor innovatie. Dit zijn zonder meer goede voorstellen maar raken zij de kern van de zaak?

    De reden waarom er gesnoeid moet worden in de werknemers ligt mijn inziens hoofdzakelijk bij de noodzaak om kosten te beheersen. En net hier knelt in België het schoentje. In de plaats van onze loonhandicap met de buurlanden te verkleinen, kozen de sociale partners eind vorig jaar voor een stijging van de lonen.

    Ondanks de herhaalde kritiek van de OESO op de automatische indexering van de lonen, werkt elke poging tot afschaffing van deze kostenstijgende spiraal voor de vakbonden als een rode lap op een stier.

    Dat we verder met een tekort van 1,7 miljard EURO dit jaar in onze sociale zekerheid ver boven onze stand leven hoeft geen betoog. Dat deze sociale zekerheidskost bovendien een loodzware blok aan het been van voornamelijk de privé-sector is, noopt tot een grondige hertekening van ons sociaal systeem.

    Onze sociale wetgeving biedt verder ook zeer weinig mogelijkheden om de arbeidskost te beperken. Integendeel. Er zijn echter alternatieven denkbaar. Vooreerst moet er gesleuteld worden aan het systeem van economische werkloosheid met een noodzakelijke uitbreiding naar de bedienden.

    Verder zou de werkgever in staat moeten zijn om in bepaalde gevallen zoals economische tegenspoed, de productie volledig te kunnen stilleggen en een verplichte collectieve vakantie te kunnen opleggen.

    Ook het invoeren via collectieve arbeidsovereenkomst gesloten op ondernemingsvlak met het oog op loonmatiging of looninkrimping (al dan niet beperkt in de tijd) of het invoeren van verplichte periodes van verlof zonder wedde, zou de ondernemingen meer budgettaire ademruimte kunnen geven.

    Zonder ingrijpende maatregelen vrees ik dat deze economische crisis wel eens de uitgelezen kans zal zijn voor vele internationale ondernemingen om ons land definitief te verlaten.

    Stefan Corbanie (Senior Partner Eversheds & Head International HR Group Eversheds)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.