FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Wat nu Generatie Y ?
published by , on 14/01/2009

De laatste werkloosheidscijfers liegen er niet om. Ook op de arbeidsmarkt slaat de crisis toe. In Vlaanderen lag het aantal werklozen eind december 3,9 procent hoger dan een jaar voordien. De jongeren worden daarbij het hardst getroffen met een toename van het aantal werkzoekenden van maar liefst 11 procent, wat hun aantal op bijna 37 000 brengt. Zijn de gouden tijden van Generatie Y straks voorbij ?

Fons Leroy, gedelegeerd bestuurder van de VDAB, sprak eerder in deze krant over 2008 als een jaar met 2 gezichten (DS, 29/12/08). Voor de zomer een historisch hoog aantal vacatures en een historisch lage groep van werkzoekenden. Na de vakantie een toenemende werkloosheid en snel wegslinkende vacatures. Het toont aan dat niet
alleen de aandelenkoersen bijzonder grillig zijn geworden, maar dat ook de arbeidsmarkt steeds meer volatiel is, met name ook voor jonge werknemers. Tijdens de afgelopen, economisch bloeiende, jaren maakte een nieuwe generatie jongeren haar intrede op de arbeidsmarkt.

Ze is intussen genoegzaam bekend alsGeneratie Y, zeg maar de twintigers en prille dertigers vandaag. Ze stapten met een pak ambities en verwachtingen in de professionele wereld. Een inhoudelijk boeiende job, goed betaald, met weinig of nog liever geen overuren, maar vooral veel vakantie, opleidingsmogelijkheden en internationale kansen, leek zowat de droom of beter de verwachting van elke pas afgestudeerde. Sommigen noemden hen verwend of narcistisch. Human resources managers zochten naarstig naar steeds inventiever manieren om deze jonge krachten in hun bedrijf binnen te halen. De lokkertjes uit de jaren negentig, van een gsm over draagbare computer tot fitness ruimte op het werk, hadden duidelijk afgedaan.

Het ligt binnen de verwachtingen dat zowel bedrijven als jonge arbeidskrachten hun strategie en verwachtingen zullen moeten bijsturen onder de druk van de economische crisis. De jongeren die straks de school- of universiteitsbanken verlaten, zullen met een nodige dosis realisme op de arbeidsmarkt moeten komen. De banen zullen niet
langer voor het rapen liggen en dus zal de wet van vraag en aanbod opnieuw sterker spelen. Ditmaal in het voordeel van de werkgevers, zo is althans de verwachting – lees : hoop – bij sommigen onder hen. De toenemende vraag naar werk en het
toenemend aanbod van werkkrachten, maakt dat bedrijven sterker in hun schoenen zullen staan en makkelijker talent zullen kunnen binnenhalen.

De jongeren van Generatie Y hebben de vorige economische crisis van de donkere jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw slechts onbewust meebeleefd. Zij zijn immers geboren in het tijdsgewricht dat afgebakend wordt door de grote oliecrisis van 1973 en de val van de Berlijnse muur in 1989. De sluiting van zgn. nationale sectoren als steenkool, scheepvaart en mijnbouw, de hoge jeugdwerkloosheid aan het begin van de jaren tachtig en vormen van wat toen nieuwe armoede werd genoemd, hebben zij slechts vanop een afstand ervaren. Hun loopbaan is totnogtoe een grote curve naar
omhoog geweest. Maar ze hebben al die tijd wel bekend gestaan als realistisch, pragmatisch ook en vooral met beide voeten op de grond.

Zeer zeker vol met ambities en verwachtingen, maar ook steeds met op de achtergrond het besef dat zij op een dag werkloos zouden kunnen worden. Of dat het wettelijk pensioen later voor hen niet zou volstaan om in hun levensbehoeften te voorzien. Zo bleek al uit een Europees onderzoek van think.BBDO onder jonge twintigers enkele jaren geleden. Het is
vandaag allicht een troef om de economische recessie door te komen.

In tussentijd zullen er aan beide zijden compromissen moeten gemaakt worden. Jonge – een ook niet zo jonge – medewerkers zullen moeten leren omgaan met meer flexibiliteit en langere en meer hectische werkomstandigheden dan zij de laatste jaren gewoon waren geraakt. De work-life balans komt onder druk te staan, weliswaar voor een kortere periode. En de werkgevers zullen meer moeite moeten doen om hun medewerkers gemotiveerd te houden en bij zich te houden. Wie zei daar ook al weer dat het belangrijkste kapitaal van een onderneming precies het menselijk kapitaal is ? Om nog eens over na te denken middenin een recessie.

(Deze tekst verscheen eveneens in De Standaard en op de blogspot van think/BBDO)

Reactions (3)
  • Jan Denys says:

    De Y-generatie bestaat niet.

    Om het debat aan te zwengelen over het concept ‘Generatie Y’, meer bepaald over het gebakken-lucht-gehalte er van, publiceer ik hier onder de integrale tekst van de column die ik hier over schreef in 2006 in mijn toenmalige arbeidsmarkt(watch)-rubriek in de krant De Standaard.

    “Vreemd hoe snel bepaalde denkbeelden kunnen doorstoten in de publieke opinie. Zo is de Y-generatie op relatief korte tijd een maatschappelijk begrip geworden. De Y-generatie volgt op de X-generatie, die op haar beurt de babyboomgeneratie opvolgde. Babyboomers zijn geboren tussen 1945 en 1960, de X-generatie aanschouwde het levenslicht tussen 1960 en 1980 en de Y-generatie tussen 1980 en 11 september 2001, want volgens sommige watchers duidt deze laatste datum de grens met een nieuwe generatie aan.

    Aan de basis van generatiedenken ligt de premisse dat generaties onderling sterk verschillen. Het is inderdaad erg plausibel dat individuen die in een bepaald tijdsgewricht zijn geboren, een aantal kenmerken kunnen delen. De vraag is of dat ook gevolgen heeft voor de werkattitude. Gaat het om werknemers met andere waarden en ambities ten aanzien van werk en loopbaan? En zo ja, wat zijn de gevolgen daarvan voor de bedrijven?

    Het wetenschappelijke antwoord op die vraag is mager, zo niet totaal onbestaande. Toch weerhoudt dat er wetenschappelijke instellingen zoals de Vlerick Leuven Gent Management School niet van om te pas en te onpas te jongleren met het begrip Y-generatie. We kunnen alleen gissen naar de redenen waarom een instituut met dergelijke naam en faam zo losjes omspringt met niet-wetenschappelijk onderbouwde begrippen.

    Zo wordt op basis van een recente studie bij laatstejaars op masterniveau opnieuw het bestaan van de Y-generatie bewezen. De realiteit is dat die studie helemaal niets bewijst. Daarvoor hoef je niet eens diep te graven.

    Vooreerst slaat de studie slechts op een klein gedeelte van de jonge generatie, namelijk de hoogst geschoolden. Dat is niet representatief voor de totale groep jongeren. Fundamenteler is dat er in de studie geen enkele vergelijking is ingebouwd met andere generaties. Indien dat wel zou gebeuren, dan zou snel blijken dat sommige zogenaamd specifieke kenmerken van de Y-generatie helemaal niet uniek zijn. Zo weten we uit vergelijkend onderzoek van de huidige generaties dat de jongeren de balans werk-privé minder belangrijk vinden dan de 30- tot 45-jarigen. Dat is ook niet meer dan logisch. Het is die laatste groep die concreet geconfronteerd wordt met de problematiek.

    Een vergelijking tussen de huidige generaties levert in elk geval geen aanwijzingen op voor het bestaan van een Y-generatie. Maar misschien maken we de verkeerde vergelijking. Misschien is het niet de bedoeling om de huidige jonge generatie te vergelijken met de huidige oudere generaties, maar wel met de vroegere jonge generaties. Dat kan inderdaad andere uitkomsten opleveren. Indien dat zo is, dan bewijst dat meteen dat heel wat kenmerken van een bepaalde generatie (het belang dat men bijvoorbeeld hecht aan de balans werk-privé) helemaal niet zo fundamenteel of intrinsiek zijn, maar veranderen in de loop van het leven.

    Het is in elk geval erg aannemelijk dat waarden en opvattingen van individuen wijzigen gedurende de loopbaan. Over die laatste vergelijking zwijgen de adepten van de Y-generatie in alle talen. Ik heb nog steeds geen enkele studie gezien die de huidige jonge generatie vergelijkt met vroegere jongere generaties.

    Het hele begrip Y-generatie berust op los zand. Meer nog, de Y-generatie bestaat gewoon niet.”

    Ik verwijs ook graag naar mijn recente blogpost op HRMblogs.com: Stop het generatiedenken (zie: http://www.hrmblogs.com/2009/01/20/stop-het-generatiedenken)

  • Marc Ernst says:

    Zie ook de blogpost van Michel Rijders op HRlog.nl: Generatie Y bestaat niet.

    http://www.hrlog.nl/2009/01/15/generatie-y-bestaat-niet/

  • Fons Van Dyck says:

    “All we know about society, alas about the world we live, we know through … media”. (Niklas Luhmann)

    Beste Jan en anderen,

    De reacties tonen in elk geval aan dat Generation Y tot de verbeelding blijft spreken. Vreemd als het fenomeen niet zou bestaan. Sociologen verschillen al langer van mening over het fenomeen van generaties. Jan’s stelling is me bekend en waardeer ik en ik deel ze zelfs voor een groot stuk. Generaties vergelijken heeft enkel zin om dezelfde leeftijdscohorte te vergelijken in det tijd. Dus de twintigers van vandaag met de twintigers van de jaren zestig of jaren tachtig.

    En daar wordt helaas nogal eens snel overgestapt.

    Om generaties af te bakenen moet je natuurlijk niet in de eerste plaats kijken naar een micro-omgeving van een bepaalde leeftijdsgroep (bv jonge werknemers of oudere consumenten). Om generaties te duiden moet je vooral oog hebben voor de macro-omgeving, zoals de Duitsers dat zo mooi omschrijven ‘Zeitgeist’ en moet je vergelijken over langere periodes, minimum 15 tot 20 jaar. En dan moet je natuurlijk ook kijken naar de stand van de economie, de politiek, de technologische ontwikkelingen. Dat is natuurlijk heel wat voor Corneel.

    Laat me toch een poging doen om het wat concreter te maken, op basis van premisses hierboven.

    Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het generatieconflict binnen het gezin maar ook op de werkplek, op de universiteit vandaag minimaal is en dat jonge en oude werknemers dezelfde waarden delen. Dat lijkt me toch wel een wezenlijk verschil met de twinigers in de jaren zestig (die men babyboomers noemt) en waarbij de opstand tegen oudere generaties en hun waarden wel onderdeel was van hun levensstijl.

    Ander wat plastischer voorbeeld : ‘I have a dream’ van Martin Luther King of ‘Imagine’ van John Lennon waren iconen van de tijdsgeest van de jaren zestig en jongerern van toen. In de jaren tachtig was het leitmotiv ‘Just do it’ (met dank aan Nike). Vandaag wordt Obama president met de steun van (blanke) twintigers met ‘Yes, we can’.

    Eerder beschreven verschillende studies de huidige generatie twintigers als pragmatisch, maar ook voluntaristisch. Gedreven door haalbare, bereikbare ambities. ‘Working on a dream’, om het met Bruce Springsteen samen te vatten. Inspiratie voor op de werkplek. Heb u ’em ?

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.