FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Niet tevreden
published by , on 01/10/2008

De werkende Belg is niet erg te spreken over zijn verloning en zijn promotiekansen. Ook de werkdruk ligt hem te hoog. Zo blijkt uit een rondvraag van het uitzendkantoor Vedior bij een 1000-tal werknemers. Is zo’n enquête wel nodig? Kunnen we er niet van uitgaan dat iedereen graag wat meer verdient, de bedrijfsladder opklimt en over meer vrije tijd beschikt? Of dat haalbaar is, blijkt dan weer een andere zaak.

Vraag een kind of het te weinig snoepgoed krijgt van mama en papa en de kans is groot dat de dreumes bevestigend antwoordt. Niet dat ik de gemiddelde werknemer vergelijk met een kind, maar zo’n enquêtes leggen meestal de bal voor de goal. De respondent hoeft enkel binnen te koppen. Spraakmakende resultaten hoeven dan niemand te verbazen. Zeker niet wanneer je weet dat kappen op je job en je baas ondertussen uitgegroeid is tot volkssport nummer één in ons land. Mocht het een Olympische discipline zijn, hadden we vorige maand geheid meer medailles geoogst in Peking.

Voorts blijkt uit dit onderzoek dat de werkgevers zich amper bewust zijn van dit ongenoegen onder hun personeel. Dat kan ik wel begrijpen. Ons land is bij uitstek een kmo-land. 60 procent van de werkgelegenheid wordt door kmo’s gecreëerd. Niet dat ik hier de ‘bedrijfsleiderblues’ wil afsteken, maar wij hebben heel andere zorgen aan ons hoofd. Hoe we het einde van de maand moeten halen en iedereen uitbetalen bijvoorbeeld. Of nog, waar we de cash vinden om 13de maand en vakantiegeld bijeen te sparen en wanneer we eindelijk vergoed worden voor onze overheidsopdrachten. Om nog maar te zwijgen over alle stijgende kosten en extra belastingen die om de haverklap opduiken. Doe daar alstublieft niet lacherig over. Een kmo is geen multinational of overheidsbedrijf.

Bij kmo’s is het vaak roeien met de riemen die je hebt. Exorbitante lonen? Vergeet net. Hard werken? Wees er maar zeker van. En de doorgroeimogelijkheden zijn in kleine organisaties ook eerder beperkt. Mooi meegenomen is wel dat er geen complexe hiërarchische structuren zijn en de lijn naar de baas vrij kort is. Elk nadeel heeft zo zijn voordeel, oreerde een of andere voetbalgrootheid ooit.

Wat ik niet goed begrijp is dat zoveel werknemers, ondanks al hun grieven, toch die volgens hen slechtbetaalde, overdrukke job blijven uitoefenen. Wanneer mensen niet tevreden zijn, moeten ze hun conclusies trekken, andere oorden opzoeken of, waarom niet, een eigen zaak uit de grond stampen. Maar zo zit de gemiddelde Belgische werknemer blijkbaar niet in mekaar. Die blijft liever op zijn veilig en zeker stoeltje zitten, bang voor elke vorm van verandering. Mijn verstand is te klein om zoveel stugheid te kunnen bevatten. Als mij iets dwars zit, doe ik er iets aan. Geen woorden, maar daden, om het met een boutade te stellen. Natuurlijk zou ik iedereen een mooier loon en een lagere werkdruk toewensen. Alleen geloof ik niet in sprookjes. En dan ben je snel uitgepraat.

(Deze column verscheen eerder in De Tijd)

Reactions (2)
  • Chris Stapper says:

    Hallo Inge,

    Goede column weer!

    Is de arbeidsmarkt in België net zo krap? Want dan moet het inderdaad goed mogelijk zijn om ergens een nieuwe functie te vinden.

    Hoe meer ik online over onderzoeken lees, hoe meer ik me afvraag wat het nut er van is. Een veel te groot deel van alle onderzoeken lijkt vooral weer te geven wat de onderzoeker graag wil dat het weer geeft. Internet maakt het zeer makkelijk om een onderzoek te verspreiden. Of te houden. Maar in de berichtgeving is dan niets terug te vinden over de vragen in het onderzoek, wie er precies ondervraagd zijn, enzovoorts.

    Het mooiste voorbeeld was een online enquete over waar je liever je spullen koopt, online of offline. En de resultaten? Ruim 80% voor online. Typisch.

    Ik kijk uit naar je volgende column!

    Chris

  • Wouter Gheysen says:

    Idd een goed artikel. Over de ernst en het nuttig zijn van zo’n onderzoek ga ik me niet uitwijden. Onderzoekers moeten ook werk hebben,hé. Maar het idd zo dat de Belg liever klaagt dan iets aan zijn situatie te doen. Vooral in West-Vlaanderen is het motto:”blijf maar waar je bent, je zit daar goed.” Verandering wordt helaas niet gestimuleerd. Maar de schuld ligt ook bij bedrijven die als de doods zijn voor verandering. Maar om te overleven gaan bedrijven wel moeten leren omgaan met werknemers die verandering willen.

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.