FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Jean-Paul, Didier en Roch
published by , on 10/07/2008

Door Lorin Parys (voorzitter van Flanders DC, de Vlaamse organisatie voor ondernemingscreativiteit. Hij schrijft deze column uit eigen naam.)

Ik ben vóór goed betaalde CEO’s. Voor mijn part verdienen Jean-Paul Votron, grote baas van Fortis, Didier Bellens, kapitein van Belgacom en Roch Doliveux, hoofd van UCB stukken van mensen. We hebben talent nodig aan het hoofd van onze ondernemingen want zij bakken elke dag de taart. Hoe beter de bakker, hoe groter de taart en hoe meer we achteraf kunnen verdelen.  Dat is natuurlijk op voorwaarde dat onze bedrijfsleiders hun eigen ruiten niet ingooien.

“Slechts weinigen kunnen wat ik kan, ” liet Jean-Paul Votron, grote baas van Fortis enige weken geleden optekenen. Zonder enig spoor van ironie. Ondertussen kunnen we dat spijtig genoeg enkel beamen. Weinig mensen hebben het uitzonderlijk talent om te presideren over de meest spectaculaire koersval van wat ooit een steraandeel was, het vervolgens te bestaan doodleuk op vakantie te vertrekken, daar onhandig over te communiceren en je dan te laten redden door je voorzitter – die op zijn beurt de situatie enkel erger maakt met zijn uitspraken. Het is inderdaad weinigen gegeven. Zeker als je bijna 330.000 euro verdient. Per maand. Dat is een stijging met 15% ten opzichte van vorig jaar. De prijs van het aandeel daalde met 35%. Maar Jean-Paul is niet alleen. Didier Bellens van Belgacom zag zijn loon met 45% de hoogte ingaan. Een stijging die volgens sommigen gelijk is aan zijn kansen op ontslag. De winnaar bij de Bel20 bedrijven vorig jaar was Roch Doliveux, CEO van UCB. Die nam meer dan 6 miljoen euro mee naar huis.

Met zo’n bedragen is een krantencolumn al gauw gevuld. Je maakt de Belgische grootverdieners – veelal geholpen door henzelf – een beetje belachelijk.  Voor je het weet heb je een snedig stukje waar je leuke reacties op krijgt.  En klaar is kees. Maar de echte vraag is of we mensen met uitzonderlijke prestaties uitzonderlijk moeten belonen? En of onze Vlaamse volksaard niet ongemerkt de kop opsteekt en ons de das omdoet in deze discussie?

Er valt namelijk iets te zeggen voor een flink beloning voor topmanagers. Zij staan immers aan het roer van onze economie, zorgen dat de schatkist belastingen int en dat er geld is om de mensen die het nodig hebben te ondersteunen met een uitkering. Een riant salaris creëert de waan van onfeilbaarheid. En de minste fout wordt ongenadig afgestraft. Dat komt met het terrein (en het salaris) en daar hebben we weinig medelijden mee. We moeten onszelf wel durven afvragen of we beter af zijn als er binnenkort enkel nog tweederangs figuren aan het hoofd staan van Umicore, Fortis en Bekaert omdat de echte kleppers in Parijs, Londen en New York het grote geld verdienen?  Willen we talent zoals Thomas Leysen, Bert De Graeve en Theo Dielis kwijt? London ligt op een boogscheut, Parijs op een steenworp.

Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat onze volksaard meespeelt in de hele heisa rond topverloningen.  Doe maar gewoon en steek je kop niet boven het maaiveld uit lijkt onze nationale ambitie samen te vatten. Al wie zijn nek uitsteekt dreigt kennis te maken met de guillotine en gegniffel als het mis gaat. CEO’s die een hoog loon opstrijken, de premier van het land en voetbaltrainers weten waarover ik spreek. Geld is vandaag nog altijd de graadmeter van succes. Iemand die erg succesvol is, is dan ook erg rijk. Is dat erg? Neen, want we worden allemaal beter van wanneer mensen meer geld willen verdienen, in ons land investeren, ondernemerschap etaleren en jobs creëren.   

U en ik, de aandeelhouders van bedrijven, bepalen het loon van de topmanagers. Laat ons dus gewoon allemaal een beetje redelijk zijn. CEO’s krijgen een passend salaris dat internationale vergelijkingen doorstaat maar ook rekening houdt met de koers van het bedrijf en hoeveel werknemers in het bedrijf verdienen. Het bedrijf meldt dat bedrag netjes aan aandeelhouders. Die krijgen een competente manager in de plaats die hun spaargeld niet als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. En in ruil daarvoor beperken we onze afgunst voor mensen die successen boeken. Het leven kan eenvoudig zijn.   

Deze column verscheen oorspronkelijk in De Standaard (van 10/7/2008)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.