Hoera, hoera! De Belgische kmo’s stellen het goed. SD Worx becijferde dat de kleine en middelgrote ondernemers in 2007 voor dubbel zoveel banen gezorgd hebben als het jaar daarvoor. Dat is uiteraard een opsteker van formaat. Proficiat, beste collega-ondernemer. We mogen fier zijn op deze prestatie, want we zijn verantwoordelijk voor een pak extra jobs gezorgd.

Trek het je overigens niet aan dat tal van politici proberen die pluimen op hun hoed te steken. Dat is allemaal dankzij ons beleid, redeneren zij. De notionele intrestaftrek, de administratieve vereenvoudiging, het activeringsbeleid… Politici sommen allerlei redenen op ter verklaring. Maar wij weten wel beter, niet? Zonder onze durf, creativiteit of ondernemingszin, beste collega, kan je maatregelen nemen zoveel je wil. Het brengt geen zoden aan de dijk. Dat hebben ze in de Wetstraat nog steeds niet begrepen.

Maar zoals het Engelse spreekwoord zegt: “no good deed goes unpunished”. Donkere wolken pakken zich samen over ondernemend België. De schaarste aan arbeidskrachten laat zich steeds sterker voelen. Eén job op vijf raakt niet ingevuld. Beste politici, waar blijft u nu met uw maatregelen? Ik wil u graag tot enige spoed aanmanen, anders kunnen we onze wilde dromen van een economische heropleving binnenkort opbergen en worden we het slachtoffer van ons eigen succes.

In Vlaanderen trok de VDAB vorige week opnieuw aan de alarmbel. Twintig procent van alle jobaanbiedingen die bij hen worden gemeld, blijft openstaan. Er dienen zich gewoon geen kandidaten aan voor één op de vijf vacatures. Dat belooft weinig goeds voor de toekomst. Goed ja, de werkloosheid daalt verder in Vlaanderen in sneltempo, maar als ik zie dat er nog steeds 164.000 mensen zonder baan zitten, vind ik het verbijsterend dat één job op de vijf niet ingevuld raakt.

Een scherper en meer doorgedreven activeringsbeleid dringt zich op. En die zogenaamd sluitende aanpak moet zich niet enkel richten op werkloze jongeren, maar op iedereen zonder job. Als er voldoende vacatures zijn, die bovendien niet ingevuld raken, vind ik het echt niet kunnen dat bepaalde werklozen buiten schot blijven en daarvoor elke maand opnieuw een vergoeding ontvangen. Arbeidsconsulenten moeten wat mij betreft elke werkloze volledig screenen, gepaste aanbiedingen voorleggen en hard optreden wanneer die een valabele betrekking weigert. Veel zalven dus, maar ook slaan wanneer het niet anders kan. Het wordt tijd dat we als één m/v met talent achter onze economie gaan staan. Jong en oud, auto- en allochtoon, Vlaming, Waal of Brusselaar: geef er verdorie een lap op!