FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Syndicaal negationisme
published by , on 15/12/2007

In de Morgen van 8 december jongstleden laten vakbondsleiders Rudy De Leeuw en Luc Cortebeeck uitvoerig hun licht schijnen over de maatschappelijke en economische actualiteit.   Naast een uitvoerige negatieve evaluatie van de huidige politieke situatie wordt ook stilgestaan bij een aantal problemen op de arbeidsmarkt. Lectuur van dit laatste stemt niet zeer hoopvol voor de toekomst van het sociaal overleg in dit land.  

Op de vraag of er een Generatiepact bis nodig is antwoordt de ACV topman dat we er met de huidige maatregelen wel zullen geraken. Collega De Leeuw gaat nog een stap verder.  “De tewerkstellingsgraad in België groeit gestaag. Binnen een paar jaar zitten we aan 65 procent.  Dat is het hoogste wat we ooit gehaald hebben.”. Het minste wat we kunnen zeggen is dat er inzake arbeidsmarkthervorming geen echt sense of urgency gevoel leeft bij onze syndicale leiders.  De attitude neigt zelfs naar negationisme.  Deze teneur wordt bevestigd als het in het interview over de vergrijzing in het algemeen gaat. 

Dit gebrek aan sense of urgency is in feite onrustwekkend. Een te lage werkzaamheidsgraad is niet alleen slecht nieuws voor de werkgevers maar ook voor de werknemers zelf. Het streefdoel van Lissabon om tegen 2010 een werkzaamheidsgraad te bereiken van 70% is er niet om de werkgeversbelangen veilig te stellen maar om het Europees sociaal model voor toekomstige schokken te vrijwaren. Een werkzaamheidsgraad van 70% is de beste garantie om de sociale zekerheid in de toekomst van voldoende zuurstof te voorzien. 

Hoe doen Vlaanderen en België het nu inzake de evolutie van de werkzaamheidsgraad?  Komt alles wel goed zoals De Leeuw suggereert?  Het ziet er niet meteen naar uit.  Wie hieraan nog mocht twijfelen neemt best de zeer recente onderzoeksnota ‘Europa regionaal’ van het Leuvens Steunpunt Werk en Sociale Economie even door.  In deze nota worden de arbeidsmarktprestaties van alle Europese regio’s vergeleken. De lectuur is zeer ontnuchterend.

In een eerste deel van de nota vergelijken de onderzoekers alle Europese regio wat betreft de werkzaamheidsgraad en de werkloosheidsgraad bij jongeren. Bij de werkzaamheidsgraad wordt bovendien gekeken naar de prestatie van de doelgroepen (vrouwen, ouderen en laaggeschoolden). Aan de hand van deze criteria worden de verschillende Europese regio’s geclusterd. Voor België zijn Vlaanderen, Brussel en Wallonië als aparte regio meegenomen.  Uit de analyse komen 6 verschillende clusters naar voor waarbij cluster 1 kan beschouwd worden als Europese top en cluster 6 als rode lantaarn. De Europese top wordt bevolkt door regio’s die niet alleen globaal een hoge werkzaamheidsgraad hebben maar ook goed scoren voor alle doelgroepen. Deze topregio wordt bevolkt door Denemarken, Zweden en Scandinavische en Britse regio’s. De verrassing is hier Madeira dat erin slaagt via de toeristische industrie zeer veel werkgelegenheid te creëren voor laaggeschoolden. Vlaanderen duikt pas op bij de derde cluster. Zelfs de Europese subtop is voor Vlaanderen op dit ogenblik te hoog gegrepen.  Dat desondanks over ‘volledige tewerkstelling’ wordt gesproken is dan ook zeer merkwaardig. Deze zelfgenoegzaamheid kan ons nog zuur opbreken. Brussel en Wallonië duiken pas op in de rode lantaarn cluster in het gezelschap van Zuid Italië en enkele Oost Europese regio’s.

In het tweede deel van de nota bekijken de onderzoekers welke vooruitgang er is gemaakt tussen 2000 en 2005. Opnieuw worden alle Europese regio’s ondergebracht in een aantal clusters. Dit deel is zo mogelijk nog  meer deprimerend.  Vlaanderen zit opnieuw in de derde cluster. Er is inderdaad vooruitgang gemaakt tussen 2000 en 2005, deze vooruitgang ligt zelfs iets hoger dan het Europees gemiddelde.  Maar het haalt Vlaanderen niet uit de Europese middenmoot. Wallonië en Brussel zitten in deze analyse opnieuw in de zesde cluster.  Het gaat om regio’s die zwak scoren inzake werkzaamheidsgraad en waarbij de evolutie de afgelopen 5 jaar ook heel zwak was.  In Wallonië steeg de werkzaamheidsgraad met een luttele 0,1%, in Brussel daalde de werkzaamheidsgraad nog met –0,2%. Zeer verontrustend is dat de werkzaamheidsgraad voor laaggeschoolden in beide regio’s met meer dan 2% daalde. Ook in Vlaanderen daalde deze werkzaamheidsgraad trouwens met bijna 1%.

Deze analyse wijkt dus nogal af van deze van de vakbondstop.Waarom is dit verontrustend? Succesvol arbeidsmarktbeleid en een sterk sociaal overleg kunnen perfect samengaan. Dit bewijzen de Scandinavische landen en in iets minder mate Nederland en Oostenrijk. Deze landen hebben echter één gemeenschappelijk kenmerk. De sociale partners zijn het globaal eens over de analyse van de problematiek. De echte discussie start dan bij de oplossingen. In dit land bereiken de sociale partners het stadium van de oplossingen niet omdat men het niet eens raakt over de analyse. Het ziet er niet naar uit dat dit snel zal veranderen.

(Deze column verscheen eerder in De Morgen)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.