FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Reality check
published by , on 06/11/2007

Vorige week zat ik op een seminarie rond HR-tendensen in de automobielsector. De dag telde een aantal zeer interessante sessies, maar één verhaal is me echt bijgebleven. Ik vernam er dat een grote autoconstructeur tijdens de jaren zeventig, een gouden periode voor de auto-industrie, dermate interessante pensioenregelingen getroffen heeft voor haar medewerkers dat, wanneer het bedrijf vandaag aan haar totale waarde zouden worden verkocht, het nog steeds 40% te kort schieten om alle pensioenen te betalen. Dat moet wel pijn doen… Niet in het minst voor de betrokken werknemers. Jarenlang hebben ze zich van hun taak gekweten in de overtuiging dat het allemaal wel loont.

Nu staat dat bedrijf natuurlijk niet alleen. Over de hele westerse wereld brengt de toenemende vergrijzing gecombineerd met de hogere levensverwachting talloze ambitieuze en ooit zo goed bedoelde pensioenplannen in gevaar. Veel bedrijven en overheden hebben hun medewerkers enkele decennia terug hemel en aarde beloofd, maar zien zich nu geconfronteerd met een heel andere economische realiteit. Moraal van het verhaal: talk is cheap.

Herinnert u zich Judith Mair nog? U weet wel, die Duitse dame die een paar jaar terug tegen heel wat heilige huisjes schopte omdat ze vond dat het welletjes was met al dat gezwets over hoe belangrijk het is om je werk vooral leuk te vinden. Volgens Mair, die haar alternatieve manier van denken in een boek goot, hoefde werken niet altijd leuk, spannend en plezierig te zijn. Het kantoor is geen pretpark, wat al die managementgoeroes ook mogen beweren. Mair oogstte evenveel lof als kritiek. Maar als ik vandaag om me heen kijk, lijkt het er niet op dat ze het pleit gewonnen heeft…

Zo zie ik voortdurend berichten verschijnen over wellness op het werk, het belang van een evenwichtige mix tussen werk en privé, enzovoort. “Ondernemingen zijn gaan beseffen dat een goede mix tussen beide leefwerelden hun rendement gunstig zal beïnvloeden,” lees ik op de site van een organisatie die bedrijven wil helpen om “een preventief en curatief welzijns- en stressbeleid in te voeren”. Ja, dat zal dan wel. Alsof hun onderzoek het tegendeel zou bewijzen.

Ik geloof inzake motivatie sterk in het concept betrokkenheid. Mensen moeten het gevoel hebben dat hun bijdrage er niet alleen toe doet, maar dat die ook noodzakelijk is om iedereen vooruit te helpen. Je kan als ondernemer om het even wat beloven om medewerkers aan te trekken, daar is geen kunst aan. Maar eerlijk duurt het langst. Werknemers moeten dan weer aanvaarden dat wie het onderste uit de kan wil, soms het deksel op de neus krijgt.

(Deze column verscheen eerder in De Tijd)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.