FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
De werkzoekende bruggepensioneerde
published by , on 07/10/2007

Enkele weken geleden vond alweer een historische gebeurtenis plaats in de sociale geschiedenis van dit land.  Een nieuwe administratieve arbeidsmarktcategorie zag het levenslicht: de werkzoekende bruggepensioneerde.  Het gaat om bruggepensioneerden die geacht worden werk te blijven zoeken.  Naast de vrijgestelde bruggepensioneerden (eind juli telde de RVA er 113 606) voor wie alles bij het oude blijft, zijn er nu reeds 33 personen ingeschreven onder deze categorie.  Normaliter zal dit aantal de komende maanden gestaag groeien.  Vooral begin volgend jaar zal er een boost komen als de grote herstructureringen bij Opel en VW in de statistieken opduiken. 

De nieuwe administratieve categorie is een uitvloeisel van het Generatiepact.  Het brugpensioen na herstructurering wordt niet meer beschouwd als een automatische afsluiting van de beroepsloopbaan.  Vooreerst dient elke werknemer eerst een half jaar in een tewerkstellingscel door te brengen vooraleer uberhaupt het statuut kan worden toegekend.  Maar ook nadien blijft de betrokkene beschikbaar voor de arbeidsmarkt.  Het is voorlopig niet meteen de bedoeling om deze groep mee op te nemen in de sluitende aanpak maar in principe is het mogelijk dat men wordt opgeroepen door de VDAB om in te gaan op openstaande vacatures.  Dit alles is perfect in overeenstemming met de geest van het Generatiepact.

Tot zover de theorie.  Wat is de toestand op het terrein?  Een rondvraag bij personen die betrokken zijn bij de werking van de tewerkstellingscellen levert niet zo’n positief beeld op.  De overgrote meerderheid van de bruggepensioneerden in spé zien op dit ogenblik hun verblijf in de tewerkstellingscel als een verplicht traject op weg naar het felbegeerde statuut.   Noch de vakbond, noch de VDAB doen uitgesproken moeite om duidelijk te maken dat de spelregels in deze nu wel degelijk veranderd zijn.  Op het terrein heerst eerder een sfeer dat in de praktijk (minstens voorlopig) alles nog bij het oude blijft.  Voor de grote meerderheid is er sowieso geen grote incentive om opnieuw werk te zoeken.  Daarvoor blijft het verschil tussen de uitkering en het nieuw te verdienen loon veel te klein.  De mogelijkheid om een deel van de uitkering mee te nemen bovenop het nieuw te verdienen loon is in deze onvoldoende.  Hier dient men rekening te houden met het feit dat men in loon meestal achteruit gaat omdat de betreffende bedrijven relatief hoge lonen uitbetaalden.  De wortel heeft in deze dus geen enkele aantrekkingskracht.  Blijft over de stok.  Het enige mechanisme dat betrokkenen eventueel in beweging kan doen komen is het aanbod van reële vacatures.  Indien men deze weigert wordt dit in principe gesanctioneerd.  De VDAB lijkt op dit ogenblik echter niet zeer geneigd om deze stok te hanteren.  Conclusie: voorlopig is er enkel sprake van een nieuwe administratieve categorie maar op het terrein zelf is nog nagenoeg niets veranderd.  Nu is het zo dat dergelijke verandering steeds de nodige tijd vergt maar met bovenstaande analyse wordt duidelijk dat bij ongewijzigd beleid er ook in de toekomst niet veel zal veranderen.  Indien niet wordt bijgestuurd blijft de terbeschikkingstelling van bruggepensioneerden voor de arbeidsmarkt grotendeels een lege doos.

Voor outplacementkantoren die belast zijn met de begeleiding van de betrokken werknemers is het op deze manier zeer moeilijk om werken.  Outplacement is een vorm van dienstverlening die historisch gebaseerd is op de vrijwillige inzet van de betrokkenen.  Daar is in deze context in de overgrote meerderheid van de gevallen geen sprake van.  Ook nieuw is dat door de Vlaamse overheid van de outplacementkantoren verwacht wordt dat ze vacatures aanbieden aan de betreffende werknemers in begeleiding.    Dit is logische vanuit een activeringsfilosofie.  Nog niet zo lang geleden was het streng verboden om als outplacementkantoor vacatures aan te bieden omdat dit gezien werd als arbeidsbemiddeling.  Het is duidelijk dat outplacementkantoren hun dienstenaanbod zullen moeten aanpassen aan deze nieuwe constellatie doch dit is enkel zinvol indien ook de hierboven geschetste problematiek wordt aangepakt. 

Bovenstaande neemt niet weg dat er ook bij de werkgevers nog veel moet veranderen.  Naast outplacementtrajecten met kandidaat bruggepensioneerden zijn er ook trajecten met oudere werknemers die niet kunnen beroep doen op het brugpensioenstatuut.  Deze werknemers zijn veel meer gemotiveerd om een nieuwe job te zoeken omdat ze anders terechtkomen in de werkloosheid met een grote inkomensderving als gevolg.  De ervaring is hier eerder gemengd.  Het lukt wel degelijk om 50-plussers te begeleiden naar een andere baan maar het gaat nog steeds heel moeizaam.  De koudwatervrees bij werkgevers is nog steeds zeer groot om deze mensen een nieuwe kans te geven.  De oude vormen en gedachten zijn nog steeds niet gestorven.

(Deze column verscheen eerder in De Tijd)

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.