FR
 
STARTPAGE Blogs
 
 
Over bloggen en reputatie(beschadiging)
published by , on 01/10/2007

Enkel weken geleden publiceerde Jobat een artikel over blogggen. In de reclame vooraf (in o.m. De Standaard) werd aangekondigd dat de jobkrant een stuk zou brengen over wat bloggen doet met reputaties.

Tussen twee haakjes: net als Vacature al ruim een jaar doet, wordt Jobat de laatste weken afzonderlijk aangeboden; los van de kranten waar het voorheen onlosmakelijk bij hoorde. Deze wijziging van zijn distributiebeleid is niet enkel de zoveelste klakkeloze kopie van een succesvol Vacature-initiatief (waarbij de kopie echter systematisch de duimen moet leggen voor het origineel), maar ook een weinig gelukkige zet voor de geloofwaardigheid van het commerciële discours van de carrièrebijlage van mediagroep Corelio. In een klap wordt in alle stilte (eigenlijk een beetje in het geniep) afgezworen en overboord gekieperd wat men jarenlang heeft verkondigd: dat voor adverteerders/rekruteerders de belangrijkste troef van Jobat is  – was dus – dat het als bijlage verspreid wordt van hoogwaardige kranten met een sterke lezersbinding, De Standaard op kop. Over de talloze blunders en de stuurloosheid van het Jobat-management, dat onlangs nog geconfronteerd werd met het extra probleem dat de hoofdredacteur totaal ontmoedigd en ‘opgebrand’ de handdoek in de ring gooide, echter meer in een volgende blog.

Terug naar het Jobat-artikel over bloggen. De belofte/aankondiging werd niet waar gemaakt: het uiteindelijke artikel werd een erg algemeen stuk over het fenomeen ‘boggen’, opgesmukt met twee getuigenissen (van headhunter Ann De Jonghe en CEO Bruno Segers, beiden notoire bloggers – Ann ook op HRMblogs.com). In dat nogal oppervlakkige ‘eindproduct’ (om de retoriek te hanteren die het huidige Jobat-management ongetwijfeld genegen is) stond de volgende zin: “Een zoektocht op internet naar een blog over rekrutering en humanresources levert niet veel op. Behalve enkele Nederlandse blogs komt alleen die van de Belgische An De Jonghe naar boven.”

Die bewering klopt, maar enkel indien gegoogeld wordt op ‘humanresources’ (een kniesoor die opmerkt dat dit eigenlijk als ‘human resources’ geschreven moet worden, maar deze foute schrijfwijze beïnvloedt het zoekresultaat niet) + ‘Blogs’. Tikt men bij Googel ‘HRM + Blogs’ in, is het zoekresultaat totaal anders.

Ongeacht of men zijn zoekopdracht met de termen HRM+blogs uitvoert over het totale internet dan wel enkel op de Nederlandstalige pagina’s er van, het resultaat is identiek: de twee eerste referenties zijn HRMblogs.net. Dat is mijn persoonlijke website waar ik het voorbije anderhalf jaar op blogde over HRM en aanverwante zaken. Dat doe ik daar niet langer want haakte ondertussen mijn wagonnetje vast aan (de trein van) HRMblogs.com, de HR-groepsblog waar u zich op bevindt.

In primeur verklap ik u dat ik binnenkort een persoonlijke blog opstart over alles behalve HRM-aangelegenheden. Want daar over bloggen doe ik hier. Die nieuwe privé-blog zal ‘Tegen beter weten in’ heten en wellicht over een dikke week online gaan op de URL marcernst.com. Met verschoning voor dit kleine autopromotionele intermezzo.

Indien op de Belgische Google-pagina’s gezocht wordt op de termen ‘HRM+Blogs’ verkrijgt men als eerste referentie HRMblogs.com, hoewel deze site nog maar drie weken online is (en ‘officieel’ live ging op 15/9). Dat is een behoorlijk fraaie, ja zelf unieke, Google-pageranking op zo’n korte tijdspanne.*

Maar ook het tweede en derde zoekresultaat van deze query betreft een blog van mijn hand, destijds gepubliceerd op hrm.net maar nu ook te lezen op mijn voormalige persoonlijke blog: HRMblogs.net. En de achtste referentie betreft andermaal een blog van mij, verschenen op express.be (een zakelijke website met meer dan drieduizend bezoekers per dag en uitgever van diverse e-zines, waaronder Business Express met ruim 37.000 abonnees).  In zijn originele versie verscheen deze tekst echter op HRMblogs.net.

Om u maar te zeggen (in alle bescheidenheid): wie via het internet info zoekt over bloggen en HRM kan moeilijk aan uw dienaar voorbij. Wie dat wél doet, zoals de Jobat-scribente van dienst, doet wellicht aan zelfcensuur. (Echter: no bad feelings, Mieke. Het leven van de freelancer loopt in dit landje immers niet over rozen. En het is een publiek geheim dat ondergetekende niet op handen wordt gedragen aan de Gossetlaan sinds het verschijnen van een blog van me die niet bepaald vriendelijk was voor Jobat-afgevaardigd bestuurder Hans De Rore. Zie: Leerrijk e-mail verkeer tussen Marc Ernst en Hans De Rore (Jobat).)

Parenthesis. Na deze en wellicht nog meer na de aangekondigde blog over de recente ontwikkelingen bij Jobat zal mijn relatie met het management van de kleinste onder de carrièrekranten (en deze omschrijving slaat niet op haar formaat) ongetwijfeld helemaal gebrouilleerd zijn. So be it. Ze was immers ook jarenlang gespannen tot zelf barslecht met Vacature en Monster. Ik werd zelf ooit gedagvaard door Vacature wegens het, in hun ogen en formulering, ‘schrijven van systematische negatieve artikels’. Pas toen ingezien werd dat zijn poging tot intimidatie geen enkel effect had en men juridisch in het zand zou bijten (ondanks bijstand van een gerenommeerd advocatenkantoor), liet Vacature de zaak blauw blauw. Mijn kritische artikels, destijds op hrm.net en in diens vandaag niet meer bestaande e-zine HRM Focus, over de toenmalige strapatsen van Monster zijn algemeen directeur uit die tijd, Christof Nottebaert, heeft naar verluidt destijds zelfs deze laatste zijn kop gekost. Vooral toen ik Nottebaert symbolisch de ‘Pinocchio-Award’  uitreikte voor het continu creatief omgaan met de waarheid, werd het voor het Europese management duidelijk dat er een probleem was met de man zijn geloofwaardigheid en dat er moest ingegrepen worden in België. Vandaag is er geen enkele reden meer om de twee ondernemingen standjes te geven inzake de informatie die ze naar de markt verspreiden (die is immers ondertussen correct) en zijn zowel Vacature als Monster klant van HRMinfo.net. Het kan verkeren, zei Bredero.

Dat in het bewuste Jobat-artikel met geen woord gerept wordt over HRMblogs, vooral dan over HRMblogs.net, is ook nog om volgende reden opmerkelijk: wat betreft het (negatief) beïnvloeden van het imago van individuen en ondernemingen heeft HRMblogs.net in zijn kortstondige leven immers een niet onverdienstelijke en aanwijsbare rol gespeeld.

Met name volgende twee blogs bleven niet zonder gevolg voor de betrokken bedrijven en hun toplui:
Gedelegeerd bestuurder HR-adviesbureau Kerylos (Bart Orgaer) aangehouden op verdenking van fraude met DNA-cheques (16/1/2007)
Erkenning Fides Consulting als werving- & selectiebureau/arbeidsbemiddelaar ingetrokken (eerder was erkenning als opleidings- en adviesverstrekker ook al ontnomen) (9/1/2007)

Sinds maart van dit jaar zijn de twee ondernemingen van de Kerylos-groep (Lakewood University, het vroegere Kerylos nv, en Sphere Learning & Services nv, voorheen Kerylos Academy geheten) failliet. Die faillissementen hebben natuurlijk vooral met de gevolgen van de gerechtelijke acties tegen beide vennootschappen te maken. Maar de publicaties van mijn blog, waarin voor het eerst en in tegenstelling tot de andere media de naam van het betrokken bedrijf en zijn zaakvoerder werd vernoemd, zal het débacle wellicht versneld zo niet onafwendbaar gemaakt hebben.

Ook de déconfiture van de Fides-groep – vandaag werken er nog amper 5 medewerkers (twee jaar geleden waren er dat nog een vijftiental, al beweerde het bedrijf toen dat het er 42 waren; na mijn doorprikken van dit van de pot gerukte aantal claimde het 32 medewerkers) – heeft in de eerste plaats natuurlijk te maken met de administratieve sancties en gerechtelijke acties waarvan de HR-dienstverlener het onderwerp was/is. Maar het is wel opvallend dat die sancties en acties er pas kwamen na mijn eerste revelaties over diens gesjoemel en malversaties met onder meer opleidings- en adviescheques, negen maanden eerder (zie Over Fides Consulting (1/4/2006) & Wie is Filip De Saeger? (31/3/2006) ).

Op  1 juli 2007 werd de erkenning als advies- en opleidingsverstrekker ingetrokken van twee neven- maar vooral mantelbedrijven van Fides Consulting:  FKMO Partners en FHRM Partners. Beide werden opgezet om na de intrekking door de Vlaamse Gemeenschap van de erkenning van Fides Consulting als advies- en opleidingsverstrekker verder ongestoord met opleidings- en adviescheques te kunnen blijven werken. Ook deze recente intrekkingen (strikt gezien betreft het de niet-verlening van de erkenning) heeft naar alle waarschijnlijkheid te maken met mijn blogs. Hierin releveerde ik immers Fides’ tukken en pogingen om via nieuwe vennootschappen verder te kunnen blijven opleidings- en adviescheques aanvaarden/verzilveren.

Vandaag opereert het voormalige Fides Consulting onder de patserige naam Fides Business Group. Van een ‘groep’ is echter al lang geen sprake meer. Onlangs verliet ook e-Coyote het zinkende schip. e-Coyote  is een kwakkelend internet- en IT-bedrijf dat dienst deed als informaticadivisie van Fides Consulting Group. Filip De Saeger, de zaakvoerder van Fides was ook in het geval van e-Coyote er in geslaagd om, met veel beloftes (die nadien loos bleken te zijn), het bedrijf te overhalen samen te werken. Eerder was hem dat ook al gelukt met andere ondernemingen (o.a. Brand Thinking en NSDS, Plusaccount en Asyst). Maar ook die vielen na verloop van tijd de schellen van de ogen en verkozen hun eigen weg verder te gaan, los van Fides.

Dat mijn blogs over het bedrijf, Fides een doorn in het oog zijn en zuur opbreken blijkt ook uit het feit dat tal van organisaties/bedrijven, na er kennis van genomen te hebben (meestal al Googelend, soms ook via verwijzing er naar op de Fides-website die er wellicht werden aangebracht door een hacker waarachter zich een voormalig personeelslid schuil houdt die een eitje te pellen heeft met De Saeger), afzagen van elk verder contact met de consultant. Laatste was dat nog het geval voor Telenet.

In afwachting van de totale implosie van zijn ‘groep’ (sic) probeert Filip De Saeger, via andere van zijn ondernemingen (zoals ImmoZonnekant en Ilys), het hoofd boven water te houden door zich op allerlei nevenactiviteiten te storten zoals de verhuur van boten en van klank- en lichtinstallaties. En door het verhuren of verkopen van de ondertussen veel te grote gebouwen aan de Santvoortbeeklaan in Deurne die hij twee jaar geleden van Kluwer België kocht.

Mijn blogs uit januari van dit jaar over Fides en Kerylos zijn ook nog om een andere reden interessant en uitzonderlijk van aard. Want ze kwamen in niet onbelangrijke mate tot stand nadat beroep is gedaan op het Vlaamse decreet ‘Openbaarheid van Bestuur’. Dat verplicht de Vlaamse administratie burgers en journalisten inzage te geven in bestuurlijke documenten. Nogal wat van de feiten onthult in beide blogs zijn afkomstig van een rapport van de Vlaamse overheid, meer bepaald van de afdeling ‘Inspectie Economie’. Dat werd me echter niet via de gebruikelijke ‘gunstige wind’ toegespeeld. In tegendeel, het kostte me alle moeite van de wereld om er de hand kunnen op te leggen. De Vlaamse administratie weigerde het me te bezorgen nadat ik ze daartoe verzocht op basis van het decreet over de openbaarheid van bestuur. Pas na een beroepsprocedure tegen die weigering kreeg ik het betreffende verslag deels in handen. Het bekomen gedeelte bevatte echter voldoende informatie om er een pittige en onthullende blog te kunnen mee schrijven.

Dergelijke démarche van een medium/journalist om openbaarheid van bestuursdocumenten te bekomen is erg ongewoon in dit land. Niet ongebruikelijk, veleer courant, is dat de betreffende overheid, desondanks het wettelijke kader (Vlaams of federaal) toch weigert om de gevraagde stukken te overhandigen. (Zie: Belgische Staat veroordeeld wegens inbreuk op openbaarheid van bestuur en DGOS weigert cijfers openbaar te maken.) Dat de overheid, na een beroepsprocedure, bakzeil haalt en toch de bevraagde documenten ter beschikking stelt aan de vragende partij is, zo ver mij bekend, een unicum in dit land.

Spijtig dat de Jobat-lezer deze interessante en vooral relevante informatie over het fenomeen bloggen en de beschadiging van reputaties er door niet vernamen. Met deze blog is die lacune, minstens ten dele, dan toch opgevuld. Dat deze blog misschien ook wat collateral damage veroorzaakt, is spijtig maar helaas (pindakaas).  Eigen schuld, dikke bult.

Een ander eveneens relevant aspect is de relatie tussen bloggen en je reputatie als werknemer. Zie in dat verband Webloggen kan je job kosten (HRMblogs.net, 11/4/2005). Tegenwoordig zijn er zelfs dienstverleners, vooral in de VS en UK maar ook in Nederland, die bedrijven assisteren bij het opsnorren op het internet van relevante info over kandidaten. Andere firma’s staat dan weer kandidaten bij met het ‘managen’ en aansturen van hun reputatie op het net, onder meer door gunstige artikels over ze te posten en door negatieve info een lagere pagerank proberen te bezorgen. Maar ook over deze interessante ontwikkelingen werd met geen woord gerept in het Jobat-artikel.

Dat komt er van natuurlijk van als men zijn redacteurs vooral zo niet uitsluitend als kostenpost beschouwd, als bezorgers van bedrijfs- en adverteerdersvriendelijk umwelt voor de advertenties. Een opvatting en praktijk die volstrekt logisch is voor een reclamefuik, maar niet voor een medium dat moet optornen tegen een concurrent die behalve dubbel zo groot is qua omzet uitgerekend van de journalistieke kwaliteit zijn (nieuw) speerpunt heeft gemaakt.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

* De Google-pagerank hangt af van:
1) Het aantal links dat naar de site wijst,
2)  De kwaliteit (PageRank) van de links die naar de site wijzen,
3) De kwaliteit van de (HTML)code van de site waar de links vandaan komen,
4) De kwaliteit en originaliteit van de content van de site waar de links vandaan komen.

Ter info: volgens webmasterlogs.com wordt 683 keer gelinkt naar (een of andere pagina van)  HRMblogs.com. Voor HRUpdate.be (het e-zine van HRMagazine) is dat 761 keer, voor HRmagazine.be: 1420, HRSquare.be: 2230, HRtribune.be: 219 en RHtribune.be: 93. In vergelijking met al deze achtbare collega’s die, behalve HRtribune.be, al jaar en dag actief zijn, in het geval van HRUpdate.be al zes jaar langer dan HRMblogs.com, doen we het dus bijlange niet slecht. Het lage cijfer van HRUpdate heeft alles te maken met de specifieke, en eigenlijk totaal verouderde, opbouw van de website: alle artikels uit één editie van het e-zine staan op eenzelfde HTML-pagina en niet, zoals dat gebruikelijk is, elk op een afzonderlijke pagina.  Maar ook het lage aantal links van RHtribune.be is opvallend want die website bestaat aanzienlijk langer dan de webstek van zijn veel recentere Nederlandstalige evenknie HRtribune.be. Wellicht heeft dat dan weer te maken met de onderontwikkeldheid van het Franstalige internet en de lage penetratie van internet in de Franstalige wereld, waaronder ook in het zuidelijke deel van ons land.
 

Post a reaction

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Comments are welcome in English, French or Dutch. Only reactions by authors who have stated their full name and e-mail address will be published. No mention of e-mail addresses will be made on the website. We only require them to enable us to contact the writer of the reaction should this prove necessary. HRMblogs.com reserves the right to delete reactions that are not in conformity with the general conditions and code of behaviour of this website.

recent reactions
 
poll

    Should an employer facilitate the practice of the Ramadan at the workplace?

    View Results

    Loading ... Loading ...

 
 
categories
 
archive
 
Disclaimer

Everything posted on this website/blog is the personal opinion of the individual contributor and does not necessarily reflect the view of BizInfo/HRMblogs or its clients, nor the author respective employer or clients.